W pytaniu sprawdzana jest przeciążalność momentem silnika indukcyjnego wielofazowego w krótkim czasie. Jest to wymaganie związane z badaniem/ próbą, w której ocenia się, czy maszyna nie zatrzyma się oraz nie doświadczy gwałtownej zmiany prędkości obrotowej podczas nagłego wzrostu obciążenia mechanicznego.
Dla grupy silników o "korzystniejszych" warunkach rozruchu, tj. gdy prąd rozruchowy Ir nie przekracza 4,5·IN, norma PN-EN 60034-1 wskazuje minimalny poziom odporności na przeciążenie: silnik powinien wytrzymać przez 15 s przeciążenie momentem o krotności 1,6·MN. Dlatego odpowiedź "1,6" jest właściwa.
Pozostałe wartości są typowymi "pułapkami" liczbowymi, bo łatwo pomylić wymaganie próby przeciążenia z innymi wielkościami silnika:
- "1,45" oraz "1,35" są zbyt niskie, aby spełniać wskazany minimalny poziom przeciążalności w tej próbie; wybór takich liczb często wynika z błędnego założenia, że każda krotność w okolicach 1,3–1,5 będzie "bezpieczna".
- "1,7" bywa wybierane na zasadzie intuicji "lepiej dać większą wartość", ale w pytaniu chodzi o wymóg normatywny (wartość określona), a nie o zapas projektowy. Przeskoczenie na 1,7 oznacza pomylenie wymaganego minimum z dowolnie przyjętym marginesem bezpieczeństwa.
W praktyce wiedza ta pomaga odróżnić: moment rozruchowy (ważny przy starcie) i moment maksymalny (związany z możliwością krótkotrwałego przeciążania do granicy stabilnej pracy) od normatywnej próby przeciążenia momentem wykonywanej w zdefiniowanym czasie 15 s.