Skały fliszowe (flisz) to charakterystyczna sekwencja osadów, w której występują powtarzające się, naprzemienne warstwy skał okruchowych (np. piaskowców i mułowców) oraz drobnoziarnistych skał ilastych (np. łupków). Taki układ wiąże się typowo z sedymentacją w basenie morskim, często w warunkach głębokowodnych, gdzie materiał transportowany jest m.in. przez prądy zawiesinowe i osadza się rytmicznie.
W Polsce najbardziej klasycznym i rozpoznawalnym obszarem występowania fliszu są Karpaty Zewnętrzne, a w ujęciu pasm górskich – przede wszystkim Beskidy. Dlatego odpowiedź "Beskidach" jest właściwa: wskazuje region, w którym utwory fliszowe budują znaczne partie podłoża i rzeźby.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Karkonosze – należą do Sudetów i są kojarzone z inną historią geologiczną oraz innymi dominującymi typami skał (m.in. skałami krystalicznymi). Nie są klasycznym obszarem fliszu karpackiego.
- Góry Izerskie – również leżą w Sudetach, a więc poza strefą karpackiego fliszu; ich budowa geologiczna jest inna niż typowe serie fliszowe.
- Góry Świętokrzyskie – to odrębny region geologiczny Polski (poza Karpatami), o innej strukturze i wieku wielu odsłaniających się utworów; nie jest to obszar typowego fliszu karpackiego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie pasma Karpat i Sudetów, a pytanie dotyczy fliszu, najpierw skojarz flisz z Karpatami Zewnętrznymi. Dopiero potem wybieraj konkretne pasmo (np. Beskidy) z tej jednostki.
