Opisany zestaw (pryzmat pionowy, filtr czerwony oraz krzyż Maddoxa) jest używany w ortoptyce jako próba dysocjacyjna. Dysocjacja oznacza takie "rozdzielenie" obrazów docierających do obu oczu, aby można było ocenić reakcję sensoryczną bez automatycznego znoszenia różnic przez fuzję.
Korespondencja siatkówkowa dotyczy tego, czy doznania wzrokowe z obu oczu odnoszą się do odpowiadających sobie punktów siatkówki (prawidłowa korespondencja) czy też występuje adaptacja w przebiegu zeza (np. nieprawidłowa korespondencja). Właśnie do takiej oceny wykorzystuje się konfiguracje z elementami Maddoxa oraz filtrami/pryzmatami, bo umożliwiają jednoznaczne rozdzielenie bodźców i analizę wzajemnego położenia spostrzeganych elementów.
Odpowiedź "diplopia fizjologiczna" nie pasuje, ponieważ jest to naturalne zjawisko widzenia podwójnego obiektów poza punktem fiksacji przy prawidłowej fuzji i prawidłowej korespondencji; nie jest typowym "celem" tego testu. Odpowiedź "podwójnego widzenia" jest zbyt ogólna: diplopia bywa objawem, który można prowokować lub opisywać w różnych próbach, ale omawiany zestaw jest ukierunkowany na ocenę relacji sensorycznej między oczami (korespondencji), a nie na samo stwierdzenie faktu dwojenia. Odpowiedź "tłumienia w centrum widzenia" odnosi się do supresji (hamowania) i wymaga testów zaprojektowanych stricte pod ocenę tłumienia (np. inne bodźce i kryteria interpretacji) – nie jest to podstawowy cel testu z krzyżem Maddoxa w tej konfiguracji.
Na egzaminie warto zapamiętać: jeśli w opisie pojawia się Maddox i elementy rozdzielające bodźce dla obu oczu (filtr, pryzmat), to zwykle pytanie dotyczy oceny funkcji sensorycznej widzenia obuocznego (m.in. korespondencji), a nie samego objawu zgłaszanego przez pacjenta.
