W systemie ubezpieczeń społecznych w Polsce różne składki mają różne zasady finansowania. W praktyce kadrowo-płacowej kluczowe jest rozróżnienie, które składki stanowią koszt pracodawcy, a które są potrącane z wynagrodzenia pracownika (lub dzielone między obie strony).
Prawidłowa odpowiedź: wypadkowe.
Składka na ubezpieczenie wypadkowe jest rozliczana po stronie pracodawcy i stanowi element jego kosztów zatrudnienia. Wynika to z tego, że ubezpieczenie wypadkowe wiąże się z ryzykiem wypadków przy pracy i chorób zawodowych, na które wpływ mają m.in. warunki i organizacja pracy oraz profil działalności.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Emerytalne – nie jest w całości finansowane przez pracodawcę; w typowym zatrudnieniu składka jest współfinansowana przez pracownika i pracodawcę, więc nie spełnia warunku "w całości".
- Chorobowe – co do zasady jest finansowane przez pracownika (jest potrącane z wynagrodzenia), więc nie może być wskazane jako składka pokrywana w całości przez pracodawcę.
- Rentowe – podobnie jak emerytalne, w typowych zasadach jest współfinansowane, a więc nie jest "w całości" po stronie pracodawcy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się sformułowanie "w całości finansowana przez pracodawcę", najpierw odrzuć składki, które zwykle są potrącane z pensji pracownika (np. chorobowa), a następnie te, które są współdzielone (np. emerytalna, rentowa). Zostaje składka typowo "pracodawcowa", czyli wypadkowa.