CMYK jest modelem barw subtraktywnym, stosowanym głównie w druku i poligrafii. W modelu subtraktywnym kolor powstaje dlatego, że farba na podłożu pochłania (odejmuje) część składowych światła padającego na wydruk. Z tego powodu podstawowe składowe CMYK to: cyjan, magenta, żółty oraz czarny.
Odpowiedź "czerwony, zielony i niebieski" odnosi się do RGB, czyli modelu addytywnego wykorzystywanego w urządzeniach emitujących światło (np. monitory). Tam barwy uzyskuje się przez dodawanie składowych światła, co jest innym mechanizmem niż w druku.
Zestaw "cyjan, magenta, żółty i karmazyn" jest niepoprawny, ponieważ w CMYK nie występuje osobna składowa "karmazyn". W praktyce druku kluczowa jest składowa czarna (K), która pomaga uzyskać głębokie cienie, poprawia kontrast oraz bywa używana ekonomicznie zamiast mieszania dużych ilości trzech farb.
Odpowiedź zawierająca "kanał alfa" także jest błędna: kanał alfa opisuje przezroczystość (maskę) w grafice, a nie składowe modelu barw. Na egzaminie warto kojarzyć: przygotowanie do druku i separacja barw → CMYK, a grafika ekranowa i piksele → RGB.
