Hydroliza soli to reakcja jonów soli z wodą prowadząca do powstawania jonów H+ lub OH−, a więc do zmiany odczynu roztworu. Kluczowe jest, czy kation lub anion jest sprzężony ze słabą zasadą lub słabym kwasem. Jeśli tak, taki jon może "zabrać" lub "oddać" proton w reakcji z wodą i wtedy hydroliza zachodzi.
Odpowiedź "Mocnego kwasu i mocnej zasady." jest poprawna, bo:
- anion pochodzący od mocnego kwasu jest bardzo słabą zasadą (praktycznie nie ulega protonowaniu w wodzie),
- kation pochodzący od mocnej zasady jest bardzo słabym kwasem (praktycznie nie ulega odszczepieniu protonu w wodzie),
- w konsekwencji ani kation, ani anion nie inicjuje istotnej reakcji z wodą, więc hydroliza jest zaniedbywalna, a roztwór jest w przybliżeniu obojętny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "Mocnego kwasu i słabej zasady." – kation będący sprzężonym kwasem słabej zasady wykazuje właściwości kwasowe i reaguje z wodą, tworząc H+. Roztwór staje się kwaśny, więc hydroliza zachodzi.
- "Słabego kwasu i mocnej zasady." – anion będący sprzężoną zasadą słabego kwasu jest zasadowy i reaguje z wodą, tworząc OH−. Roztwór staje się zasadowy, więc hydroliza zachodzi.
- "Słabego kwasu i słabej zasady." – hydroliza może zachodzić po obu stronach (kationowej i anionowej). Odczyn zależy od relacji "sił" (w praktyce od wartości stałych równowagi), ale sam fakt hydrolizy jest typowy.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj regułę "mocny + mocny → brak hydrolizy", "mocny + słaby → hydroliza po stronie słabego", a przy "słaby + słaby" spodziewaj się hydrolizy i konieczności analizy, jaki odczyn przeważy.
