KWALIFIKACJA DRM1 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 13.
Spałka to odcinek tworzywa konstrukcyjnego
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
"Spałka" to specjalnie przygotowany krótki odcinek tworzywa konstrukcyjnego, którego cechą rozpoznawczą jest obróbka końca: zaostrzenie oraz zagięcie pod kątem prostym.
Takie ukształtowanie pozwala na praktyczne zastosowanie w konstrukcji wyrobu, a pozostałe opisy dotyczą innych form lub ogólnych funkcji elementów.

Pełne wyjaśnienie:

Termin "spałka" odnosi się do odcinka tworzywa konstrukcyjnego przygotowanego w określony sposób. Kluczowe są tu cechy wykonania i kształtu: element jest na jednym końcu zaostrzony oraz zagięty pod kątem prostym. Taki opis jest definicyjny i pozwala odróżnić spałkę od innych elementów spotykanych w wyrobach koszykarsko-plecionkarskich.

Odpowiedź "wygięty w kształt koła o obwodzie zamkniętym" sugeruje element o formie obręczy/pierścienia. To inna geometria i inny typ przygotowania materiału niż krótki odcinek z jednym końcem zaostrzonym i zagiętym.

Odpowiedź "stosowany najczęściej w narożach wyrobu" jest zbyt ogólna i opisuje potencjalne miejsce zastosowania, a nie cechę identyfikującą element. W praktyce wiele różnych elementów może występować w narożach, więc taki opis nie jest rozstrzygający definicyjnie.

Odpowiedź "odpowiednio przycięty i uformowany o charakterze wzmacniającym mebel" także ma charakter ogólny: opisuje funkcję wzmacniania, ale nie podaje cechy konstrukcyjnej, po której jednoznacznie rozpoznamy spałkę. Wzmacniające mogą być różne listwy, wkładki czy łączniki, zależnie od technologii i typu wyrobu.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o nazewnictwo elementów najczęściej decyduje konkretna, mierzalna cecha (kształt, sposób obróbki końca, typ zagięcia), a nie ogólne sformułowania o miejscu użycia czy funkcji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Spałka to odcinek tworzywa konstrukcyjnego przygotowany w sposób charakterystyczny: z zaostrzonym końcem i zagięciem pod kątem prostym. Taka cecha odróżnia ją od elementów o formie obręczy lub od ogólnych wzmocnień bez typowego zagięcia.
Najważniejsze jest sprawdzenie końca elementu: powinien być zaostrzony (łatwiejsze wprowadzenie w splot/otwór) oraz zagięty pod kątem prostym. Jeśli element jest zamkniętym kołem lub ma tylko ogólną funkcję wzmacniającą, to nie opisuje spałki.
Zagięcie pod kątem prostym jest cechą identyfikującą sposób przygotowania elementu. W terminologii zawodowej takie konkretne cechy (kąt zagięcia, zaostrzenie końca) są bardziej rozstrzygające niż ogólne opisy zastosowania, bo pozwalają jednoznacznie odróżnić element od innych.
Nie, opis zamkniętego koła dotyczy elementu o formie obręczy/pierścienia. Spałka jest opisywana jako odcinek tworzywa z charakterystycznie przygotowanym końcem (zaostrzonym i zagiętym pod kątem prostym), a nie jako element o obwodzie zamkniętym.
Najczęstszy błąd to wybór odpowiedzi ogólnej, np. o "wzmacnianiu" lub "narożach", bo brzmi praktycznie. Egzamin zwykle wymaga definicyjnej cechy (kształt/obróbka), więc trzeba szukać konkretu: zaostrzenie końca i zagięcie pod kątem prostym.
Odpowiedź o cesze mówi, jak element wygląda lub jak jest przygotowany (np. zaostrzenie, zagięcie, kształt). Odpowiedź o zastosowaniu mówi, gdzie bywa używany (np. naroża) lub do czego służy (np. wzmacnia). W definicjach zwykle wygrywa cecha.
Najlepiej równolegle z wykonywaniem ćwiczeń, gdy rzeczywiście przygotowujesz i stosujesz elementy konstrukcyjne. Wtedy termin łączy się z konkretną czynnością (docinanie, zaostrzanie, zaginanie) i łatwiej go zapamiętać. To także ułatwia rozumienie poleceń w pracowni.
Skup się na dwóch słowach-kluczach: "zaostrzony" i "zagięty". Jeśli w odpowiedzi występują te cechy oraz informacja o kącie prostym, to jest to mocny sygnał definicyjny. Ogólniki typu "w narożach" albo "wzmacnia mebel" są mniej rozstrzygające.
Taki opis jest zbyt mało precyzyjny jak na definicję. W narożach wyrobów mogą występować różne elementy konstrukcyjne, więc samo wskazanie miejsca użycia nie identyfikuje jednoznacznie elementu. W pytaniach definicyjnych szukaj konkretnych cech wykonania i kształtu.
Warto powtórzyć nazwy elementów związanych z konstrukcją i wzmacnianiem wyrobów (np. elementy osnowy, elementy wątku, obręcze/ramy, wzmocnienia). Na egzaminie często pojawiają się pytania porównawcze, w których myli się elementy o podobnej funkcji, ale innej formie.
info

Statystycznie 41% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Źródła:

  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (podręcznik/słownik branżowy dla koszykarza-plecionkarza); nie posiadam w tej chwili weryfikowalnego dostępu do konkretnych wydań.

Materiały:

  • Słownik/kompendium terminologii koszykarsko-plecionkarskiej używane w kształceniu zawodowym
  • Podręczniki i skrypty do technologii wyrobów koszykarsko-plecionkarskich (działy: elementy konstrukcyjne, łączenia, wzmocnienia)
  • Instrukcje technologiczne z pracowni szkolnej (karty pracy z nazewnictwem elementów)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego