Sprawozdanie finansowe ma opisywać sytuację majątkową i finansową jednostki oraz wynik jej działalności w sposób pełny i porównywalny. Dlatego w przypadku jednostek, których sprawozdanie podlega badaniu przez biegłego rewidenta, wymagany jest szerszy zestaw elementów niż tylko dwa najbardziej rozpoznawalne dokumenty.
Bilans pokazuje stan aktywów i pasywów na dzień bilansowy, a rachunek zysków i strat prezentuje przychody, koszty oraz wynik finansowy za okres. Jednak te dwa elementy nie odpowiadają na wszystkie kluczowe pytania użytkowników sprawozdania, np. skąd pochodziła gotówka, na co została wydana i jak zmieniało się finansowanie własne.
Dlatego poprawna odpowiedź obejmuje trzy dodatkowe części:
- Informacja dodatkowa – objaśnia przyjęte zasady (politykę) rachunkowości oraz rozwija dane liczbowe, dzięki czemu bilans i rachunek wyników są zrozumiałe i możliwe do interpretacji.
- Zestawienie zmian w kapitale własnym – pokazuje, jak w ciągu roku zmieniły się poszczególne składniki kapitału (np. w wyniku zysku/straty, podziału wyniku, emisji udziałów/akcji, korekt).
- Rachunek przepływów pieniężnych – prezentuje wpływy i wydatki pieniężne w podziale na działalność operacyjną, inwestycyjną i finansową, co pozwala ocenić płynność i zdolność do generowania gotówki.
Odpowiedzi niepełne są błędne, bo pomijają co najmniej jeden z wymaganych elementów: samo "zestawienie zmian w kapitale własnym" nie zastępuje ani informacji dodatkowej, ani rachunku przepływów. Z kolei wariant z "informacją dodatkową oraz rachunkiem przepływów pieniężnych" nadal nie obejmuje zmian w kapitale własnym. Ograniczenie się wyłącznie do "informacji dodatkowej" to typowy skrót myślowy – ta część jest ważna, ale nie stanowi pełnego uzupełnienia pozostałych obowiązkowych zestawień.
