W doborze ochrony układu oddechowego kluczowe są dwie informacje: rzeczywiste stężenie pyłów na stanowisku oraz odniesienie go do wartości NDS (najwyższego dopuszczalnego stężenia). W pytaniu sprawdzana jest znajomość zasady, że sprzęt filtrujący klasy nie niższej niż P-2 stosuje się wtedy, gdy zapylenie jest podwyższone, ale mieści się jeszcze w określonym zakresie krotności NDS.
Poprawna odpowiedź wskazuje przedział: stężenie pyłów przekroczy czterokrotność NDS i nie przekroczy dziesięciokrotności NDS. Jest to odpowiedź kompletna, bo zawiera zarówno dolną granicę (od kiedy wymagane jest P-2), jak i górną granicę (do jakiego poziomu dany dobór jest przewidziany).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "NDS i nie przekroczy 4× NDS" – opisuje niższy zakres narażenia. Przy takim poziomie zapylenia zasady doboru mogą wskazywać inną klasę lub inne wymagania, więc nie odpowiada warunkowi dla P-2 z pytania.
- "10× NDS i nie przekroczy 20× NDS" – to zakres wyższy. Przy tak dużych przekroczeniach zwykle rozważa się wyższą klasę ochrony lub inne rozwiązania organizacyjne/techniczne, dlatego ta odpowiedź nie pasuje do progu przypisanego P-2 w treści pytania.
- "20× NDS" – to pojedyncza wartość (próg), bez podania przedziału "do". W pytaniu chodzi o sytuację, gdy stężenie przekroczy pewną krotność, ale nie przekroczy innej; odpowiedź bez górnej granicy nie spełnia tej logiki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się sformułowania "przekroczy … i nie przekroczy …", zwracaj uwagę na to, czy opisują przedział, a nie tylko jeden próg. Najczęstszy błąd to wybór wartości "bardziej bezpiecznej" (np. 20× NDS) bez dopasowania do wymaganego zakresu.
