Wskaźnik sezonowości służy do porównania wielkości popytu w wybranym okresie z poziomem przeciętnym. Najczęściej przyjmuje postać ilorazu:
wskaźnik sezonowości = popyt w okresie / popyt średni
W zadaniu podano średni miesięczny popyt równy 550 sztuk oraz wartości popytu dla dwóch tygodni. Aby obliczyć wskaźniki dla tygodnia II i IV, wykonujemy dwa niezależne dzielenia.
- Tydzień II: popyt wynosi 650 sztuk. Dzielimy przez średnią 550: 650 / 550 = 1,1818..., co po zaokrągleniu do dwóch miejsc daje 1,18. Interpretacja: popyt w tygodniu II jest o ok. 18% wyższy od średniego poziomu odniesienia (wartość wskaźnika większa niż 1).
- Tydzień IV: popyt wynosi 80 sztuk. Dzielimy przez 550: 80 / 550 = 0,14545..., co po zaokrągleniu daje 0,15. Interpretacja: popyt w tygodniu IV jest znacznie niższy od średniego (wskaźnik mniejszy niż 1).
Typowe pułapki w takich zadaniach to: mylenie wskaźnika z różnicą (650-550), błędne odnoszenie tygodnia do "maksimum" zamiast do średniej oraz nieuwzględnienie zasad zaokrąglania. Warto też pamiętać o sensie wyniku: wartości > 1 oznaczają okresy zwiększonego popytu, a wartości < 1 okresy osłabienia popytu, co w praktyce przekłada się na decyzje o zapasie i terminach dostaw.
