Choreoterapia (terapia tańcem i ruchem) jest formą oddziaływania, w której kluczowym "narzędziem" staje się ruch wykonywany w rytm muzyki. W praktyce opiekun przygotowuje takie środki, które umożliwią bezpieczne poprowadzenie prostych aktywności: dobór tempa, rytmu oraz ciągłości utworu, a także zapewnienie, że podopieczny będzie słyszał muzykę w sposób komfortowy.
Dlatego odpowiedź "Odtwarzacz CD, płyty z muzyką." jest właściwa: łączy nośnik muzyki z urządzeniem, które pozwala ją odtworzyć i sterować przebiegiem zajęć (włączanie, pauza, zmiana utworu). To dokładnie odpowiada potrzebom choreoterapii, gdzie muzyka jest bodźcem organizującym ruch.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do celu choreoterapii:
- "Zdjęcia rodzinne, komputer." – zdjęcia rodzinne częściej wykorzystuje się do rozmowy wspomnieniowej, treningu pamięci i orientacji, a komputer nie jest typowym, niezbędnym środkiem do zajęć ruchowych przy muzyce.
- "Książki, magnetofon." – książki wskazują raczej na biblioterapię lub czytelnictwo; samo urządzenie audio bez właściwego ukierunkowania (ruch przy muzyce) nie tworzy kompletu pomocy, a zestaw jako całość jest mniej spójny z metodą.
- "Kolorowe czasopisma, płyty z muzyką." – czasopisma są typowe dla zajęć manualnych, rozmowy lub treningu funkcji poznawczych; brakuje urządzenia do odtwarzania muzyki, więc środki nie pozwalają realnie przeprowadzić choreoterapii.
W przygotowaniu zajęć opiekun powinien dodatkowo pamiętać o dopasowaniu intensywności ruchu do stanu podopiecznego, zapewnieniu miejsca wolnego od przeszkód oraz obserwacji samopoczucia (zmęczenie, zawroty głowy). Te elementy organizacyjne są równie ważne jak dobór samych pomocy.
