KWALIFIKACJA SPO1 - CZERWIEC 2015

Środowiskowe domy samopomocy (ŚDS) są formą wsparcia dziennego, której celem jest wzmacnianie samodzielności i funkcjonowania w środowisku lokalnym. W praktyce oznacza to m.in. trening umiejętności społecznych, komunikacji, samoobsługi, organizacji dnia, a także podtrzymywanie kontaktów i aktywizację. Taki profil usług jest typowy dla wsparcia osób, których trudności dotyczą przede wszystkim sfery psychicznej (np. długotrwałe kryzysy i zaburzenia psychiczne) oraz poznawczej i adaptacyjnej, charakterystycznej dla niepełnosprawności intelektualnej.

Odpowiedź "psychiczną i intelektualną." pasuje do tego profilu, ponieważ łączy dwie grupy, dla których kluczowe są: stałe wsparcie w codziennym funkcjonowaniu, trening kompetencji społecznych oraz bezpieczna, przewidywalna struktura dnia. To odróżnia ŚDS od rozwiązań nastawionych przede wszystkim na rehabilitację ruchową lub kompensowanie deficytów zmysłów.

• "fizyczną i intelektualną." jest mylące, bo niepełnosprawność fizyczna/ruchowa zwykle wymaga innych, bardziej medyczno-rehabilitacyjnych lub opiekuńczo-asystenckich form wsparcia niż dominujący profil ŚDS.
• "psychiczną i sensoryczną." miesza dwa różne obszary potrzeb: zaburzenia psychiczne vs. ograniczenia wzroku/słuchu. Wsparcie sensoryczne częściej obejmuje specjalistyczne usprawnienia, sprzęt i komunikację alternatywną, co nie jest osią większości programów ŚDS.
• "psychiczną i ruchową." sugeruje, że kluczowe są deficyty lokomocji. ŚDS koncentrują się głównie na treningu społecznym i funkcjonalnym, a nie na rehabilitacji ruchowej jako celu podstawowym.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się kategorie "sensoryczna/ruchowa/fizyczna", porównaj je z typem usług: jeśli opis dotyczy treningu społecznego i wsparcia dziennego, częściej chodzi o obszar psychiczny i/lub intelektualny.