Pytanie dotyczy statusu pracownika młodocianego, czyli szczególnej kategorii pracownika, dla której prawo pracy przewiduje odrębne zasady (m.in. ochronne). Kluczowe jest tu kryterium wieku: osoba posiada status młodocianego, gdy nie ukończyła 18 lat i jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę. Dlatego odpowiedź "18 lat" jest właściwa, bo wskazuje granicę wieku, po przekroczeniu której status młodocianego ustaje.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "17 lat" – to wiek, w którym dana osoba nadal może być młodociana, ale pytanie pyta o granicę "nie ukończyła …", czyli o wartość progową. Granicą jest 18, a nie 17.
- "14 lat" – myląca odpowiedź oparta na intuicji "im młodszy, tym bardziej młodociany". W praktyce zatrudnianie osób bardzo młodych podlega dodatkowym ograniczeniom; sama wartość 14 lat nie jest definicyjną granicą statusu młodocianego w prawie pracy.
- "21 lat" – to wiek powyżej pełnoletności, więc nie może stanowić granicy dla statusu młodocianego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu występuje konstrukcja "nie ukończyła …", zwykle chodzi o wartość graniczną z definicji (próg), a nie o przykład wieku osoby. Warto więc odtworzyć definicję i dopasować liczbę graniczną, a nie kierować się intuicją.