W gorącej części silnika turbinowego (m.in. w obszarze łopatek turbiny) materiał pracuje w warunkach szczególnie niekorzystnych: wysoka temperatura, obciążenia mechaniczne oraz środowisko sprzyjające utlenianiu i korozji gazowej. Dlatego stosuje się nadstopy (superstopy) na osnowie żelazowo-niklowej, niklowej i kobaltowej, których zadaniem jest utrzymanie wymaganej wytrzymałości oraz odporności na pełzanie w podwyższonej temperaturze.
W takim ujęciu pytanie dotyczy maksymalnej temperatury pracy materiału dla tej grupy stopów wykorzystywanych w częściach łopatek turbin. W praktyce granica ta jest podawana jako około 1100°C dla nadstopów przeznaczonych do najwyższych temperatur w zastosowaniach turbinowych (szczególnie na osnowie niklu i częściowo kobaltu). Powyżej tego poziomu rośnie ryzyko przyspieszonej degradacji mikrostruktury oraz utraty własności mechanicznych, a także intensyfikują się zjawiska pełzania i utleniania.
- Odpowiedź "1 100°C" jest poprawna, bo odpowiada powszechnie przyjmowanej, praktycznej granicy temperaturowej pracy nadstopów stosowanych w elementach turbin, gdy rozpatruje się temperaturę materiału.
- Odpowiedzi "790°C" i "890°C" są typowe dla wielu stopów i elementów pracujących w podwyższonej temperaturze, ale zaniżają zakres dla nadstopów przewidzianych do najbardziej obciążonych termicznie zastosowań turbinowych. Takie wartości mogą też kojarzyć się ze stopami o niższej żarowytrzymałości lub z inną częścią silnika.
- Odpowiedź "670°C" jest zbyt niska jak na materiały przeznaczone na elementy turbin; odpowiada raczej mniej wymagającym zastosowaniom wysokotemperaturowym.
Warto pamiętać o częstym źródle pomyłek: temperatura gazów przed turbiną może być wyższa niż temperatura samego materiału łopatki, ponieważ łopatki są chłodzone i często mają powłoki barierowe TBC. W pytaniu chodzi jednak o maksymalną temperaturę pracy stopów jako materiału elementu.
