Morfing (często spotykany też zapis angielski: morphing) to technika animacyjna, w której widz obserwuje ciągłe, płynne przejście jednego obiektu w inny. W praktyce oznacza to taką zmianę kształtu i cech wizualnych (konturu, proporcji, tekstury/koloru), aby kolejne klatki tworzyły wrażenie "przepływania" formy zamiast nagłego cięcia czy podmiany.
W produkcji multimedialnej morfing wykorzystuje się m.in. w motion design (animacje logotypów, piktogramów, infografik), w reklamie (efektowne transformacje produktów) oraz w postprodukcji wideo (kreatywne przejścia i efekty specjalne). Kluczowe jest tu pojęcie transformacji między dwoma obiektami w czasie.
- Odpowiedź "głębia" jest niepoprawna, bo opisuje raczej własność obrazu lub sceny (np. wrażenie przestrzenności, głębia ostrości), a nie metodę płynnej zamiany jednego obiektu w inny.
- Odpowiedź "rendering" jest niepoprawna, ponieważ rendering to etap obliczeniowego generowania obrazu/klatek z modelu/sceny (np. z oświetleniem i materiałami). Może towarzyszyć animacji, ale nie oznacza samej techniki transformacji obiektu.
- Odpowiedź "modelowanie" jest niepoprawna, bo modelowanie oznacza tworzenie i edycję geometrii obiektu (np. w 3D) lub kształtu (w 2D), zwykle jako proces przygotowania zasobów. Morfing natomiast dotyczy animacyjnego przejścia pomiędzy dwoma formami.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się opis "płynnej zmiany jednego obiektu w inny", najczęściej chodzi o morfing. Jeśli mowa o "generowaniu finalnego obrazu", to rendering, a jeśli o "tworzeniu obiektu/siatki", to modelowanie.
