W złączach światłowodowych straty mocy (tłumienie wtrąceniowe) wynikają m.in. z niedokładnego dopasowania geometrii dwóch łączonych włókien. Jeżeli rysunek przedstawia sytuację, w której osie włókien nie są współliniowe, bo jedno włókno jest odchylone, to jest to klasyczne ustawienie kątowe osi (niedopasowanie kątowe). Nawet przy styku czoło–czoło i poprawnej jakości powierzchni, kątowe odchylenie powoduje, że część mocy nie zostaje skutecznie wprowadzona do drugiego rdzenia, co zwiększa tłumienie połączenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do tej sytuacji?
- "Przerwa między czołami." dotyczy przypadku, gdy między końcówkami włókien jest szczelina (brak styku). Wtedy przyczyną strat jest rozbieganie się wiązki w powietrzu/żelu i dodatkowe odbicia, a na rysunku zwykle widać dystans między czołami.
- "Przesunięcie poprzeczne osi." oznacza równoległe przesunięcie rdzeni (osie są równoległe, ale nie pokrywają się). To inny typ błędu: zamiast kąta występuje offset. Na schematach wygląda jak "przesunięcie w bok" bez nachylenia.
- "Nierówności powierzchni włókien." odnoszą się do jakości czoła (zarysowania, wyszczerbienia, zła polerka, zabrudzenia). Taki defekt powoduje rozpraszanie i odbicia, ale nie jest błędem ustawienia osi jako takiego i na rysunku powinien być pokazany jako uszkodzona/niepłaska powierzchnia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja o "ustawieniu rdzeni względem osi", zwykle chodzi o geometrię dopasowania (kąt lub przesunięcie). Wtedy warto najpierw ustalić, czy osie są pochylone (błąd kątowy), czy równoległe i przesunięte (błąd poprzeczny), czy problem dotyczy odstępu między czołami.
