W praktyce strojenia współczesnych pianin i fortepianów za punkt odniesienia przyjmuje się system równomiernie temperowany (temperację równomierną). Oznacza to, że oktawa jest podzielona na 12 równych półtonów (w sensie stałego stosunku częstotliwości między kolejnymi dźwiękami). Dzięki temu instrument może brzmieć akceptowalnie w każdej tonacji, co jest kluczowe dla repertuaru fortepianowego, akompaniamentu i gry zespołowej.
Odpowiedź "równomiernie temperowany" jest właściwa, ponieważ opisuje standardowy kompromis stroju: interwały nie są idealnie "czyste" jak w strojach opartych na prostych proporcjach, ale za to spójność między tonacjami jest zachowana. To właśnie ta praktyczna użyteczność sprawiła, że temperacja równomierna stała się dominująca w instrumentach klawiszowych w muzyce powszechnie wykonywanej.
Pozostałe propozycje odnoszą się do strojów/pojęć, które nie są typowym wyborem dla nowoczesnego, uniwersalnego strojenia pianina:
- "pitagorejski" opisuje historyczny sposób budowania skali oparty na kolejnych kwintach. Daje specyficzne własności brzmieniowe i problemy w modulacjach, więc nie jest standardem dla współczesnego fortepianu używanego w wielu tonacjach.
- "nierównomiernie temperowany" to grupa temperacji, w których półtony nie są równe. Bywa stosowana do uzyskania charakterystycznych barw w wybranych tonacjach (częściej w kontekście historycznym), ale nie jest domyślnym systemem strojenia nowoczesnych instrumentów w praktyce powszechnej.
- "diatoniczny" odnosi się przede wszystkim do skali/układu dźwięków (diatoniki), a nie jest nazwą standardowego systemu temperacji dla strojenia współczesnych pianin i fortepianów.
Na egzaminie warto zapamiętać: jeśli pytanie dotyczy nowoczesnych pianin/fortepianów i standardowej praktyki, najczęściej chodzi o temperację równomierną.
