KWALIFIKACJA BUD20 - CZERWIEC 2021

Studnie kopane (o dużej średnicy, wykonywane tradycyjnie przez kopanie i obudowę) są typowym rozwiązaniem do ujmowania wód podziemnych gruntowych, czyli wód występujących płytko pod powierzchnią terenu, często związanych z pierwszą warstwą wodonośną i poziomem wody gruntowej.

Dlaczego nie pasują pozostałe odpowiedzi?

• "podziemnych głębinowych" – wody głębinowe zwykle znajdują się w głębiej położonych, często lepiej izolowanych warstwach wodonośnych. Do ich ujmowania stosuje się przeważnie studnie wiercone (rurowe), bo umożliwiają dotarcie do dużych głębokości i wykonanie odpowiedniego odcinka filtracyjnego.
• "powierzchniowych stojących" – to wody jezior, stawów lub zbiorników. Pobór realizuje się ujęciami powierzchniowymi (np. czerpniami), a nie przez studnię kopaną, która jest ujęciem podziemnym.
• "powierzchniowych płynących" – to wody rzek i strumieni. Analogicznie, są ujmowane przez rozwiązania powierzchniowe, a nie studnie kopane.

W praktyce budowlanej rozróżnienie ma znaczenie m.in. przy planowaniu zaplecza budowy, ocenie ryzyka zanieczyszczeń (wody gruntowe bywają bardziej podatne na wpływy z powierzchni) oraz przy rozmowach o odwodnieniu wykopów i wpływie poziomu wody gruntowej na roboty ziemne.