Pojęcie ochrony środowiska w prawie ma charakter szeroki i obejmuje wiele równoległych kierunków działań. Poprawna odpowiedź wskazuje typowy, kompleksowy zakres: zapobieganie powstawaniu zagrożeń (prewencja), kształtowanie warunków sprzyjających równowadze przyrodniczej, zachowanie różnorodności biologicznej oraz przeciwdziałanie zanieczyszczeniom i usuwanie ich skutków. Taka konstrukcja jest spójna z tym, że ustawa reguluje ogólne zasady ochrony środowiska i warunki korzystania z zasobów, a nie tylko jeden sektor.
Odpowiedź "Wyłącznie działania ukierunkowane na ograniczenie emisji gazów cieplarnianych do atmosfery" jest nieprawidłowa, bo redukcja gazów cieplarnianych to tylko część polityki środowiskowej. Ochrona środowiska obejmuje także np. ochronę wód, gleb, przyrody i ograniczanie wielu różnych zanieczyszczeń, a nie tylko te związane z klimatem.
Odpowiedź "Wyłącznie promocja zrównoważonego rozwoju poprzez edukację ekologiczną społeczeństwa" także zawęża znaczenie. Zrównoważony rozwój jest ważną zasadą, ale sama edukacja nie wyczerpuje katalogu działań ochronnych (brakuje elementów prewencji, kontroli zanieczyszczeń, działań naprawczych).
Odpowiedź "Wprowadzanie ekologicznych technologii jako jedynej metody poprawy stanu środowiska" jest błędna, ponieważ technologie są jedynie narzędziem. Prawo ujmuje ochronę środowiska jako cały zestaw działań: organizacyjnych, planistycznych, kontrolnych, zapobiegawczych i naprawczych.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach prawnych zwracaj uwagę, czy definicja jest kompleksowa (kilka elementów) oraz czy nie jest podejrzanie zawężona słowem "wyłącznie" lub "jedynie".
