W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada dwuinstancyjności, co w praktyce oznacza, że decyzja organu pierwszej instancji co do zasady podlega kontroli instancyjnej. Dlatego typowym środkiem zaskarżenia jest odwołanie od decyzji wniesione przez stronę.
Odpowiedź "Jednostka ma prawo odwołać się od większości decyzji administracyjnych, z wyjątkami określonymi w przepisach." jest poprawna, ponieważ oddaje regułę ogólną oraz uwzględnia to, że ustawodawca przewiduje wyjątki. W KPA mogą występować sytuacje, w których decyzja jest ostateczna (brak odwołania w toku instancji) albo w danym układzie organów zamiast odwołania stosuje się inny środek (np. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). Mogą też istnieć przepisy szczególne wyłączające odwołanie.
Pozostałe stwierdzenia są nieprawidłowe, bo wprowadzają nieuzasadnione ograniczenia albo całkowicie negują uprawnienie strony:
- "Jednostka nie ma prawa odwołać się od żadnej decyzji administracyjnej." – to sprzeczne z podstawową konstrukcją kontroli instancyjnej decyzji w administracji.
- "Jednostka może odwołać się tylko od decyzji niekorzystnych." – błędnie zakłada, że odwołanie zależy od "negatywności" rozstrzygnięcia. W praktyce strona może mieć interes w zaskarżeniu także decyzji formalnie korzystnej (np. z powodu warunków lub sposobu rozstrzygnięcia), o ile przepisy nie przewidują wyłączeń.
- "Jednostka może odwołać się tylko od decyzji korzystnych." – analogicznie wprowadza sztuczne, nielogiczne ograniczenie i przeczy funkcji odwołania jako gwarancji ochrony praw strony.
W kontekście pracy w jednostce organizacyjnej istotne jest też pilnowanie terminów i właściwego obiegu pism: po doręczeniu decyzji trzeba ocenić, czy przysługuje odwołanie, w jakim terminie oraz czy nie zachodzi wyjątek przewidziany w przepisach.
