W technologii ceramiki barwę farbom i szkliwom nadają przede wszystkim pigmenty, czyli związki chemiczne (najczęściej związki metali), które w warunkach wypału dają trwały efekt barwny i są odporne na wysoką temperaturę oraz oddziaływanie szkliwa. Do tej grupy zalicza się m.in. związki chromu, wykorzystywane jako barwniki/pigmenty w ceramice (w praktyce często spotyka się pigmenty oparte na tlenkach lub innych stabilnych związkach metali).
Odpowiedź "Związki chromu." jest więc właściwa, bo wskazuje grupę surowców pełniących typową funkcję barwnika w farbach i szkliwach ceramicznych.
- "Okruchy granitu." – granit jest skałą; w ceramice może być rozważany co najwyżej jako kruszywo/wypełniacz w niektórych zastosowaniach, ale nie jest standardowym pigmentem do szkliw i farb. Jego "kolor" nie przekłada się wprost na kontrolowane barwienie szkliwa.
- "Gliny chude." – to surowiec masowy (plastyczny w ograniczonym stopniu), używany do kształtowania właściwości masy ceramicznej, a nie do celowego barwienia szkliw i farb. Mogą wpływać na odcień wypału masy, ale nie są typowym barwnikiem szkliwa.
- "Kwarcyty krystaliczne." – to surowiec krzemionkowy o roli głównie konstrukcyjnej/wypełniającej (źródło SiO2), a nie barwnik. Dodatek kwarcytu nie służy uzyskaniu barwy pigmentowej w szkliwie, tylko kształtuje skład i właściwości fizyczne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy barwników, szukaj odpowiedzi związanych z tlenkami/związkami metali (np. chromu, kobaltu, żelaza, manganu), a nie nazw skał czy rodzajów glin. To zwykle najszybszy sposób rozróżnienia funkcji surowca w recepcie.
