W tabeli przedstawiono ilości (w mg) trzech surowców: substancji czynnej oraz dwóch substancji pomocniczych. Taki zapis opisuje skład ilościowy całej mieszaniny lub całej sporządzonej porcji, ale nie przesądza jeszcze o tym, czy analiza ilościowa leku recepturowego została wykonana prawidłowo w sensie oceny dawki.
Kluczowym elementem w analizie ilościowej w recepturze jest możliwość odniesienia ilości substancji czynnej do tego, jak pacjent przyjmie lek, czyli do jednostki dawki (np. 1 kapsułka, 1 czopek, 1 saszetka, określona objętość roztworu). Do tego potrzebna jest informacja o liczbie otrzymanych jednostek lub o masie/objętości pojedynczej dawki. W samej tabeli tej informacji brak, więc nie da się stwierdzić, ile mg substancji czynnej przypada na jedną dawkę.
Odpowiedź "Nie, ponieważ tabela nie zawiera informacji o ilości substancji czynnej w jednostce dawki" jest trafna, bo wskazuje na brak danych niezbędnych do oceny dawkowania. Odpowiedzi typu "Tak, ponieważ wszystkie surowce są wymienione" oraz "Tak, ponieważ tabela zawiera informacje o ilościach wszystkich surowców" odwołują się do pozornej kompletności listy, ale kompletność wykazu składników nie jest równoznaczna z poprawną analizą ilościową dawki. Z kolei "Nie można tego stwierdzić na podstawie podanych informacji" bywa intuicyjna, jednak w ujęciu egzaminacyjnym oczekuje się wskazania konkretnego braku: danych o dawce jednostkowej substancji czynnej.
Wskazówka do nauki: zawsze zadawaj pytanie "ile substancji czynnej jest w 1 dawce?" i sprawdź, czy dokument zawiera liczbę dawek lub masę/objętość dawki. Jeśli nie, ocena ilościowa pod kątem dawki jest niepełna.
