Na rysunku widać suszarkę komorową z wózkiem, na którym znajdują się półki/tacki z materiałem. Taka konstrukcja jest typowa dla suszenia okresowego (szarżowego): wsad jest umieszczany w komorze jako partia, proces trwa określony czas, a następnie komorę opróżnia się i ładuje ponownie.
Drugi człon klasyfikacji dotyczy sposobu przekazywania ciepła:
- bezprzeponowa (konwekcyjna) – ciepło dostarczane jest przez bezpośredni kontakt gorącego gazu (najczęściej powietrza) z materiałem,
- przeponowa (kontaktowa/kondukcyjna) – ciepło przechodzi przez przegrodę (np. ogrzewaną ścianę, bęben, walec), a materiał nie jest ogrzewany bezpośrednio przez czynnik grzejny.
Na schemacie pokazano wentylator oraz nagrzewnice, po których powietrze jest kierowane między półki i omywa materiał (strzałki obiegu powietrza). To jednoznacznie wskazuje na suszenie konwekcyjne, czyli bezprzeponowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Przeponowa, okresowa – nie pasuje, bo na rysunku nie ma ogrzewanej przegrody przekazującej ciepło do materiału; widoczny jest obieg powietrza ogrzewanego i kierowanego na wsad.
- Bezprzeponowa, ciągła – nie pasuje, bo suszarka ciągła wymaga stałego podawania i odbioru materiału (np. przenośnik, ślimak, bęben obrotowy). Wózek z tackami wskazuje na cykle załadunek–suszenie–rozładunek.
- Przeponowa, ciągła – błędne są oba człony: i brak przegrody grzejnej, i brak układu ciągłego transportu materiału.
W praktyce operator rozpoznaje tryb okresowy po elementach "porcjowania" wsadu (wózek, półki, tacki), a bezprzeponowość po tym, że czynnik suszący ma kontakt z materiałem.
