Szczepienie nasion bakteriami brodawkowymi (inokulacja) to zabieg przedsiewny polegający na wprowadzeniu na nasiona żywych bakterii zdolnych do tworzenia budawek korzeniowych. W brodawkach zachodzi biologiczne wiązanie azotu atmosferycznego, co poprawia odżywienie roślin w azot i może ograniczać potrzebę intensywnego nawożenia tym składnikiem.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "motylkowatych" (w praktyce rolniczej często utożsamianych z bobowatymi/strączkowymi). To właśnie ta grupa roślin wchodzi w charakterystyczną symbiozę z bakteriami brodawkowymi, a efektem jest powstawanie brodawek na korzeniach i lepszy rozwój roślin w warunkach niedoboru azotu mineralnego.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują grupy upraw, dla których inokulacja bakteriami brodawkowymi nie jest typowym, celowym zabiegiem:
- "zbożowych" – zboża nie tworzą brodawek korzeniowych z bakteriami brodawkowymi, więc nie uzyskają efektu wiązania azotu w tej formie.
- "okopowych" – rośliny okopowe (np. burak, ziemniak) nie są klasycznymi gospodarzami bakterii brodawkowych, a ich technologia uprawy opiera się na innych zabiegach przedsiewnych (np. zaprawianiu ochronnym, nawożeniu).
- "przemysłowych" – to kategoria użytkowania (na surowiec przemysłowy), a nie cecha biologiczna związana z brodawkowaniem; wiele roślin przemysłowych nie tworzy symbiozy brodawkowej, więc "szczepienie brodawkowe" nie jest dla nich właściwą odpowiedzią.
W kontekście pszczelarstwa warto pamiętać, że wiele roślin motylkowatych (np. koniczyny, lucerna) jest ważnym pożytkiem. Prawidłowo prowadzona uprawa bobowatych, w tym właściwe przygotowanie materiału siewnego, może wspierać kondycję plantacji i pośrednio stabilność pożytków. Na egzaminie zwracaj uwagę na słowo "brodawkowe" – to najważniejsza wskazówka prowadząca do właściwej grupy roślin.
