W zadaniach z dokumentacji drogowej pojęcie jezdnia oznacza część drogi przeznaczoną do ruchu pojazdów. Na rysunkach (planach i przekrojach) jezdnia jest zwykle ograniczona wyraźnymi liniami krawędziowymi, krawężnikami albo granicami warstw nawierzchni. Szerokość jezdni to odległość mierzona od jednej krawędzi jezdni do drugiej – nie należy jej mylić z szerokością jednego pasa ruchu ani z szerokością całej korony drogi (jezdnia + pobocza).
W tym pytaniu poprawna wartość to 700 cm, czyli 7,0 m. Taki wynik jest typowy dla jezdni obejmującej dwa pasy ruchu po 3,5 m każdy, ale kluczowe jest nie zgadywanie "z typowych wartości", tylko poprawne wskazanie na rysunku odcinka odpowiadającego jezdni.
- Dlaczego "700 cm" jest poprawne? Bo odpowiada pełnej szerokości jezdni widocznej na rysunku (od krawędzi do krawędzi), po przeliczeniu na jednostki z zadania.
- Dlaczego "350 cm" jest błędne? Najczęściej jest to szerokość jednego pasa ruchu lub połowy jezdni. Błąd wynika z utożsamienia jezdni z pasem.
- Dlaczego "500 cm" jest błędne? Taka wartość może pasować do innego elementu (np. fragmentu pobocza, opaski, elementu odwodnienia) albo do odczytu niewłaściwego zakresu między liniami pomocniczymi.
- Dlaczego "150 cm" jest błędne? To wielkość zbyt mała dla jezdni; częściej odpowiada detalom (np. krawężnik z opaską, element pobocza) i jest skutkiem odczytu krótkiego odcinka zamiast całej jezdni.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze nazwij sobie w myślach, co mierzysz: "krawędź jezdni – krawędź jezdni". Jeżeli na rysunku nie ma wymiaru liczbowego, sprawdź skalę i dopiero wtedy przelicz odczyt z rysunku na wartość rzeczywistą, pilnując jednostek (cm vs m).
