W diagnostyce elektrycznej wtryskiwaczy elektromagnetycznych jednym z podstawowych testów jest pomiar rezystancji cewki oraz rezystancji izolacji między stykiem elektrycznym a korpusem. Kluczowe jest to, że wynik zmierzony multimetrem obejmuje nie tylko badaną cewkę, ale też rezystancję przewodów pomiarowych. Dlatego do oceny stanu cewki należy zastosować korektę:
Rcewki = Rzmierzona − Rprzewodów, gdzie w tabeli podano Rprzewodów = 0,2 Ω.
Następnie porównuje się wynik z zakresem nominalnym. W tym zadaniu nominalna rezystancja cewki wynosi 0,3–0,5 Ω.
- Pomiar 1: 0,40 − 0,20 = 0,20 Ω → poniżej 0,3–0,5 Ω, co wskazuje na uszkodzenie (typowo zwarcie międzyzwojowe).
- Pomiar 2: 0,50 − 0,20 = 0,30 Ω → dolna granica normy, wynik prawidłowy.
- Pomiar 3: 0,65 − 0,20 = 0,45 Ω → w normie, wynik prawidłowy.
- Pomiar 4: 0,55 − 0,20 = 0,35 Ω → w normie, wynik prawidłowy.
Druga kolumna (izolacja) ma wartość →∞ dla wszystkich pomiarów, co jest oczekiwane: izolacja powinna dążyć do nieskończoności, czyli nie może być przebicia na korpus. Z tego powodu o uszkodzeniu decyduje tu wyłącznie wynik rezystancji cewki po korekcie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Ponieważ po odjęciu 0,2 Ω dają wartości mieszczące się w podanym zakresie 0,3–0,5 Ω, więc nie spełniają kryterium "poza normą". Najczęstsza pułapka egzaminacyjna to porównanie wartości surowej (bez odjęcia rezystancji przewodów) z normą.
