KWALIFIKACJA EKA5 - STYCZEŃ 2014

PYTANIE NR 13.
Tabela przedstawia wysokość składek na poszczególne ubezpieczenia obliczone od wynagrodzeń brutto 3 000,00 zł. Ile wynoszą składki na ubezpieczenie społeczne, finansowane przez pracodawcę?
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi składek ubezpieczeniowych.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracodawcę to część emerytalna, rentowa oraz wypadkowa. Dla 3 000,00 zł z tabeli: 292,80 zł (emerytalne) + 195,00 zł (rentowe) + 20,10 zł (wypadkowe) = 507,90 zł. Nie dolicza się chorobowego ani zdrowotnego.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu trzeba wyodrębnić ubezpieczenia społeczne oraz ustalić, które z nich są finansowane przez pracodawcę (płatnika). Do ubezpieczeń społecznych zalicza się: emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe. Ubezpieczenie zdrowotne jest odrębną kategorią i nie wchodzi do "ubezpieczeń społecznych".

Zgodnie z typowym podziałem finansowania:

  • składka emerytalna jest dzielona między pracownika i pracodawcę,
  • składka rentowa również jest dzielona, przy czym większą część finansuje pracodawca,
  • składka chorobowa jest finansowana w całości przez pracownika (nie jest kosztem pracodawcy w tym zestawieniu),
  • składka wypadkowa jest finansowana w całości przez pracodawcę.

Tabela dla wynagrodzenia brutto 3 000,00 zł pokazuje wartości kwotowe tych składek. Aby policzyć składki społeczne finansowane przez pracodawcę, sumuje się tylko te pozycje, które obciążają płatnika: emerytalne + rentowe + wypadkowe.

Kroki obliczenia:

  • emerytalne (część pracodawcy): 292,80 zł,
  • rentowe (część pracodawcy): 195,00 zł,
  • wypadkowe (pracodawca): 20,10 zł.

Suma: 292,80 + 195,00 + 20,10 = 507,90 zł.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartość 644,28 zł sugeruje doliczenie pozycji, które nie powinny wejść do sumy pracodawcy (np. składki finansowanej przez pracownika lub błędnego odczytu "razem"). Wartość 1 153,18 zł wskazuje na mechanicznie zsumowane lub podwojone składki (np. "razem" z tabeli zamiast części pracodawcy). Wartość 487,80 zł odpowiada typowej pomyłce polegającej na pominięciu jednej ze składowych (najczęściej wypadkowej) albo na błędnym przepisaniu kwoty.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy pytanie dotyczy ubezpieczeń społecznych oraz kto finansuje składkę. To pozwala od razu wykluczyć chorobowe i zdrowotne przy koszcie pracodawcy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Do ubezpieczeń społecznych zalicza się: emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe. Składka zdrowotna jest odrębna (nie jest "społeczna"). Na egzaminie to rozróżnienie jest kluczowe, bo pytania często proszą o sumę tylko składek społecznych.
Pracodawca finansuje część składki emerytalnej, część składki rentowej oraz składkę wypadkową. Składkę chorobową finansuje pracownik. W praktyce kadrowo-płacowej pracodawca wpłaca wszystkie składki do ZUS, ale część potrąca z wynagrodzenia pracownika.
W standardowym podziale finansowania składek ZUS składka chorobowa jest opłacana w całości przez ubezpieczonego (pracownika). Dlatego, gdy pytanie dotyczy składek społecznych finansowanych przez pracodawcę, chorobowe pomija się w sumie, nawet jeśli występuje w tabeli.
Nie. Składka zdrowotna jest oddzielna od ubezpieczeń społecznych. W zadaniach egzaminacyjnych najczęstszy błąd polega na dodaniu zdrowotnej do emerytalnej/rentowej/wypadkowej. Jeśli w treści jest "ubezpieczenie społeczne", zdrowotną zwykle trzeba wykluczyć.
Najpierw wybierz tylko te wiersze, które są finansowane przez pracodawcę (zwykle: emerytalne, rentowe, wypadkowe). Następnie zsumuj podane kwoty w zł dla tych pozycji. Nie dodawaj składek finansowanych przez pracownika (np. chorobowej) ani składki zdrowotnej.
Stopa składki wypadkowej zależy od rodzaju działalności (m.in. PKD) i danych o płatniku, więc w praktyce może się różnić. W zadaniach egzaminacyjnych konkretna stopa (np. 0,67%) jest zwykle podana w tabeli lub w treści i należy ją przyjąć bez dodatkowych założeń.
Najczęstsze błędy to: (1) doliczanie składki zdrowotnej do społecznych, (2) doliczanie chorobowej jako kosztu pracodawcy, (3) sumowanie kolumny "razem" zamiast części pracodawcy, (4) pomyłki w przepisywaniu liczb z tabeli. Pomaga zaznaczenie, kto finansuje składkę.
Oznacza to, że dany rodzaj składki jest kosztem płatnika (pracodawcy), a nie potrąceniem z wynagrodzenia pracownika. W obliczeniach nie wystarczy wiedzieć, że składka istnieje — trzeba jeszcze ustalić, po czyjej stronie leży jej finansowanie.
Możesz wykonać szybki test sensowności: koszt pracodawcy z tytułu składek społecznych to zwykle kilkanaście procent podstawy. Dla 3 000 zł daje to kilkaset złotych, a nie ponad 1 000 zł. Taki "check" pomaga wychwycić doliczenie nieprawidłowych składek.
Ćwicz na krótkich zestawieniach: rozpoznaj rodzaj składki, określ finansowanie (pracownik/pracodawca), a potem wykonaj sumowanie. Naucz się schematu: pracodawca = emerytalne + rentowe + wypadkowe; pracownik = emerytalne + rentowe + chorobowe + zdrowotne (zależnie od zadania).
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 43% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracodawcę to część emerytalna, rentowa oraz wypadkowa."

Źródła:

  • Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, Dz.U. 2024 poz. 497 z późn. zm.
  • Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) – poradnik/sekcja o składkach i ich finansowaniu przez ubezpieczonego i płatnika (strony informacyjne ZUS), https://www.zus.pl/ (dostęp: 2026-03-02)

Materiały:

  • Materiały ZUS dotyczące zasad podlegania i finansowania składek (sekcja: płatnicy składek)
  • Podręcznik/kompendium do kadr i płac (rozdziały o składkach ZUS i liście płac)
  • Arkusze ćwiczeń z naliczania wynagrodzeń brutto-netto i kosztów pracodawcy

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego