W praktyce matryca aparatu ma ograniczoną rozpiętość tonalną (dynamic range) – nie potrafi jednocześnie zarejestrować pełnej ilości szczegółów w bardzo jasnych światłach i w głębokich cieniach tej samej sceny. Jeśli ustawisz ekspozycję "pod cienie", to światła mogą się przepalić (utrata szczegółów). Jeśli ustawisz ekspozycję "pod światła", cienie staną się zbyt ciemne i zaszumione.
HDR to technika rejestrowania i/lub składania obrazu tak, aby objąć większy zakres jasności niż pojedyncza ekspozycja. Najczęściej polega na wykonaniu kilku zdjęć tej samej sceny z różną ekspozycją (np. niedoświetlone dla świateł, poprawne pośrednie, doświetlone dla cieni), a następnie na ich połączeniu w postprodukcji lub automatycznie w aparacie/telefonie. Efektem ma być zachowanie szczegółów zarówno w światłach, jak i w cieniach.
- Dlaczego HDR jest poprawne? Bo odpowiada dokładnie opisowi: dotyczy scen, w których zakres tonalny przekracza możliwości pojedynczego zapisu matrycy, i jest sposobem na jego rozszerzenie.
- Dlaczego HD jest błędne? HD odnosi się do rozdzielczości obrazu (zwykle wideo/ekran), a nie do rozpiętości tonalnej ani techniki łączenia ekspozycji.
- Dlaczego DSLR jest błędne? DSLR to typ aparatu (konstrukcja z lustrem), a nie technika rejestracji zwiększająca dynamikę tonalną. Aparat DSLR może mieć funkcję HDR, ale sam skrót nie oznacza HDR.
- Dlaczego Ultra HD jest błędne? Ultra HD (np. 4K) to również określenie rozdzielczości/standardu obrazu, nie metody radzenia sobie z kontrastem i ograniczeniami matrycy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się słowa "rozpiętość tonalna", "światła i cienie", "matryca nie daje rady", to najczęściej chodzi o zagadnienia dynamiki tonalnej i rozwiązania typu HDR, a nie o standardy rozdzielczości obrazu.
