Technologia Intel Turbo Boost polega na dynamicznym zwiększaniu częstotliwości pracy procesora (ponad taktowanie bazowe), gdy pojawia się zapotrzebowanie na wyższą wydajność. Podbicie jest realizowane automatycznie i zależy od warunków pracy układu, w szczególności od dostępnego budżetu mocy i od temperatury.
Odpowiedź "zwiększaniu taktowania procesora, gdy komputerowi potrzeba wyższej prędkości obliczeniowej" oddaje istotę: jest to funkcja przyspieszająca CPU w momentach obciążenia, aby szybciej wykonać zadania (np. krótkie, intensywne obliczenia).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "obniżeniu taktowania procesora, po włączeniu wszystkich rdzeni procesora" opisuje raczej sytuacje oszczędzania energii lub ograniczeń wynikających z obciążenia i limitów (a nie mechanizm "turbo"). Sam fakt użycia wielu rdzeni nie oznacza, że technologia ma na celu obniżanie taktowania.
- "zwiększaniu taktowania procesora, gdy włączany jest czwarty rdzeń procesora" jest zbyt specyficzne i sugeruje sztywną regułę zależną od liczby rdzeni. W praktyce mechanizm boost nie jest "wyzwalany" przez konkretny numer rdzenia, lecz przez warunki pracy i zapotrzebowanie na wydajność.
- "obniżeniu taktowania procesora po osiągnięciu granicznej temperatury" opisuje zjawisko ochronne związane z przegrzewaniem (throttling), a nie Turbo Boost. To inny mechanizm: ma chronić układ kosztem wydajności, gdy przekroczone są bezpieczne warunki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się "zwiększanie taktowania" w kontekście poprawy wydajności, zwykle dotyczy to technologii boost. Jeśli mowa o "obniżaniu taktowania" z powodu temperatury lub ochrony, to najczęściej chodzi o throttling.
