Wymaganie "pięciokrotny nadmiar molowy metanu w stosunku do chloru" oznacza zależność:
n(CH4) = 5 · n(Cl2)
Inaczej mówiąc, na 1 mol chloru w mieszaninie powinno przypadać 5 moli metanu. W praktyce, aby zweryfikować wariant składu mieszaniny, należy:
- odczytać (lub przeliczyć) liczby moli albo udziały molowe CH4 i Cl2,
- ułożyć stosunek CH4:Cl2,
- sprawdzić, czy po skróceniu daje on dokładnie 5:1.
Odpowiedź "III." jest poprawna, ponieważ odpowiada mieszaninie, w której metan występuje w pięciokrotnym nadmiarze molowym względem chloru, czyli spełnia warunek technologiczny n(CH4)/n(Cl2)=5.
Pozostałe warianty są błędne typowo z jednej z przyczyn: mają zbyt mały nadmiar metanu (stosunek mniejszy niż 5), mają nadmiar chloru (stosunek poniżej 1), albo przedstawiają odwrócony stosunek 1:5. W obliczeniach najczęściej popełnia się błąd polegający na myleniu stosunku molowego ze składem masowym lub na odwróceniu ułamka przy porównywaniu.
W kontekście procesowym stosowanie nadmiaru metanu może pomagać ograniczać niepożądane skutki uboczne związane z nadmiarem chloru i stabilizować przebieg procesu, ale w tym zadaniu kluczowe jest wyłącznie poprawne rozumienie i sprawdzenie proporcji molowych.