KWALIFIKACJA HAN1 + HAN2 - CZERWIEC 2008

Pytanie sprawdza umiejętność rozpoznania materiału na podstawie zestawu cech użytkowych i technologicznych. Najlepiej pasuje tu len.

Dlaczego "z lnu"?
Len jest włóknem roślinnym, którego wyroby często są opisywane jako dość sztywne (zwłaszcza nowe) i charakterystycznie "trzymające formę". W praktyce handlowej i użytkowej spotyka się też informację, że len może jaśnieć po praniu (wrażenie bielenia), szczególnie gdy materiał nie jest intensywnie barwiony. Jednocześnie len bywa uznawany za materiał trudniejszy do farbowania w porównaniu z bawełną, co jest wykorzystywane w towaroznawstwie do odróżniania tych tkanin.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Bawełna – jest również łatwa w praniu, ale typowo jest mniej sztywna (bardziej miękka) niż len i zwykle uchodzi za łatwiejszą do barwienia niż len. Samo "łatwo się pierze" nie wystarcza, a reszta cech gorzej pasuje.
• Wełna – wymaga ostrożniejszej pielęgnacji (łatwo o filcowanie/kurczenie w nieprawidłowym praniu), więc opis "łatwo się pierze" jest mniej trafny. Wełna kojarzy się też z inną sprężystością i "mięsistością" niż sztywność typowa dla lnu.
• Jedwab – jest delikatny, zwykle wymaga łagodnej pielęgnacji, a jego charakterystyczną cechą jest gładkość i połysk, nie "dość sztywna" struktura. Z tego powodu zestaw cech z pytania nie wskazuje na jedwab.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się połączenie "sztywniejsza tkanina" + "roślinna" w kontekście praktycznym oraz informacja o trudniejszym farbowaniu, to najczęściej kieruje to na len. Dla bawełny typowe są miękkość i podatność na barwienie, a dla wełny i jedwabiu – większa wrażliwość na niewłaściwe pranie.