KWALIFIKACJA INF1 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 38.
Tony DTMF powstają z nałożenia na siebie dwóch sygnałów o różnych częstotliwościach przypisanych danemu przyciskowi (patrz tabela). Naciśnięcie 6 powoduje wytworzenie tonu, którego składowe to
Ilustracja przedstawia tabelę z częstotliwościami DTMF (Dual-Tone Multi-Frequency), które są używane w telekomunikacji do
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dla klawisza 6 ton jest sumą dwóch składowych: jednej z grupy niskich (wiersz) i jednej z grupy wysokich (kolumna). W standardowej tabeli klawiatury telefonicznej cyfra 6 leży w wierszu 770 Hz i w kolumnie 1477 Hz, więc poprawna para to 770 Hz i 1477 Hz.

Pełne wyjaśnienie:

Tony DTMF (dwutonowe) polegają na jednoczesnym wygenerowaniu dwóch sinusoid: jednej z grupy niższych częstotliwości (odpowiadającej wierszowi klawiatury) oraz jednej z grupy wyższych częstotliwości (odpowiadającej kolumnie). Dzięki temu każdy klawisz ma unikalną "parę" i może być rozpoznany przez dekoder po analizie widma sygnału.

Dla cyfry 6 (trzeci klawisz w środkowym wierszu w typowej klawiaturze 3x4) odczyt z tabeli daje kombinację: wiersz 770 Hz oraz kolumna 1477 Hz. Dlatego poprawna odpowiedź to: 770 Hz i 1477 Hz.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 697 Hz i 1477 Hz – łączy poprawną kolumnę 1477 Hz z niewłaściwym wierszem (697 Hz). To typowy błąd "złego wiersza".
  • 770 Hz i 1633 Hz – zawiera poprawny wiersz 770 Hz, ale kolumnę 1633 Hz, która w praktyce dotyczy innego układu klawiatury (rozszerzenie 4x4). Dla cyfry 6 w standardowej klawiaturze nie jest to właściwa kolumna.
  • 852 Hz i 1336 Hz – to para odpowiadająca innemu położeniu w siatce (inny wiersz i inna kolumna), więc nie może opisywać klawisza 6.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw upewnij się, że wybierasz jedną niską i jedną wysoką częstotliwość, a następnie dopasuj je do położenia klawisza w tabeli (wiersz/kolumna). To ogranicza ryzyko pomylenia cyfr sąsiednich.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Tony DTMF to sygnały wybierania tonowego, w których każdy klawisz jest kodowany przez dwie częstotliwości nadawane jednocześnie: jedną niską (wiersz) i jedną wysoką (kolumna). Dekoder rozpoznaje cyfrę po wykryciu tej pary w sygnale audio.
Po naciśnięciu klawisza generator w aparacie tworzy sumę dwóch sinusoid o ustalonych częstotliwościach. Jedna pochodzi z zestawu niskich częstotliwości, druga z zestawu wysokich. Para jest stała dla danego położenia klawisza w tabeli.
W standardowej siatce częstotliwości dla klawiatury telefonicznej cyfra 6 odpowiada parze: 770 Hz (wiersz) oraz 1477 Hz (kolumna). W praktyce oznacza to jednoczesne wystąpienie obu składowych w torze audio.
Dwie składowe zwiększają odporność na zakłócenia i zmniejszają ryzyko pomyłki. Łatwiej jednoznacznie rozpoznać parę (niska+wysoka) niż pojedynczy ton, który mógłby zostać zniekształcony lub pomylony z innym sygnałem w torze telekomunikacyjnym.
Najpierw znajdź cyfrę w układzie klawiatury, potem odczytaj wiersz (częstotliwość niska) i kolumnę (częstotliwość wysoka). Odpowiedź zawsze powinna być parą: jedna wartość z grupy niskiej i jedna z grupy wysokiej.
W praktyce spotyka się standardowy zestaw częstotliwości, ale realny sygnał może mieć tolerancje, poziomy i zniekształcenia zależne od toru audio oraz urządzenia. Do rozwiązywania testów przyjmuje się wartości z tabeli (nominalne), a nie odchyłki pomiarowe.
Najczęstsze pomyłki to: zamiana wiersza z kolumną (niska vs wysoka), dobranie poprawnej tylko jednej składowej oraz mylenie sąsiednich kolumn (np. 1336 i 1477). Pomaga zasada: zawsze jedna niska + jedna wysoka, zgodnie z położeniem cyfry.
Podczas uruchomień i serwisu urządzeń abonenckich (telefony, bramki, adaptery), w testach toru audio oraz w diagnostyce problemów z wybieraniem numerów. DTMF bywa też używany do sterowania usługami (IVR) i konfiguracji przez klawiaturę.
Zasada kodowania (para częstotliwości) jest ta sama, ale w VoIP sposób przenoszenia może być różny: jako dźwięk w strumieniu lub jako sygnał/zdarzenie przekazywane niezależnie. W testach egzaminacyjnych zwykle sprawdza się rozpoznanie częstotliwości, a nie protokoły transmisji.
Można wygenerować ton dla cyfry 6 i analizatorem widma lub oprogramowaniem audio potwierdzić obecność dwóch składowych (770 Hz i 1477 Hz). Jeśli jedna składowa jest tłumiona lub zniekształcona, dekoder może błędnie rozpoznać cyfrę lub jej nie wykryć.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 68% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że dla klawisza 6 ton jest sumą dwóch składowych: jednej z grupy niskich (wiersz) i jednej z grupy wysokich (kolumna).

Źródła:

  • ITU-T Recommendation Q.23: "Technical features of push-button telephone sets", section on DTMF signalling (Dual-tone multifrequency), ITU-T
  • RFC 4733: "RTP Payload for DTMF Digits, Telephony Tones, and Telephony Signals", IETF, https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc4733 (accessed 2026-02-18)
  • Wikipedia: "Dual-tone multi-frequency signaling", tabela częstotliwości, https://en.wikipedia.org/wiki/Dual-tone_multi-frequency_signaling (accessed 2026-02-18)

Materiały:

  • Materiały producentów central/ATA dotyczące dekodowania tonów (sekcje o sygnalizacji tonowej)
  • Podręczniki z podstaw telefonii i sygnalizacji w sieciach telekomunikacyjnych
  • Dokumenty normalizacyjne i rekomendacje opisujące parametry sygnalizacji tonowej (np. standardowe tabele częstotliwości)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego