Tryb Virtual 8086 (V86) to mechanizm wprowadzony w procesorach 80386 i nowszych, który rozwiązał problem zgodności wstecznej: wiele starszych programów było napisanych dla środowiska 16-bitowego (tryb rzeczywisty), a nowocześniejsze systemy chciały pracować w trybie chronionym (32-bit) z ochroną pamięci i kontrolą zasobów.
Poprawne stwierdzenie "pozwala uruchamiać aplikacje 16-bitowe trybu rzeczywistego w środowisku chronionym 32-bitowym" oddaje istotę V86: kod 16-bitowy jest wykonywany natywnie przez procesor, ale w ramach specjalnie kontrolowanego środowiska w protected mode. System operacyjny może przechwytywać operacje uprzywilejowane i ograniczać dostęp do zasobów, dzięki czemu "stare" programy mogą działać, a jednocześnie zachowuje się mechanizmy ochrony.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo:
- "nie pozwala uruchamiać aplikacji 16-bitowych w trybie chronionym" przeczy podstawowej funkcji V86 – właśnie o to chodzi, aby uruchamiać kod 16-bit w obrębie protected mode.
- "wymaga procesora 80486 lub nowszego" jest fałszywe: V86 pojawił się już w 80386, więc nie jest cechą zarezerwowaną dopiero dla 80486.
- "jest dostępny tylko w procesorach 80286" jest fałszywe, ponieważ 80286 nie udostępnia V86; mechanizm jest związany z 80386+.
W praktyce V86 bywa kojarzony z uruchamianiem starszych aplikacji 16-bitowych w systemach 32-bitowych (np. historycznie programy DOS). Kluczowe na egzaminie jest rozróżnienie: V86 to zgodność sprzętowa, a nie emulacja programu udającego inny procesor.
