Zadanie polega na dopasowaniu cech pracy i budowy do czterech rodzajów układów napędowych spotykanych w maszynach do robót ziemnych i drogowych. Kluczowe są trzy wyróżniki: efektywność energetyczna, możliwość regeneracji (odzysku) energii oraz złożoność konstrukcji.
Opis "wysoka efektywność energetyczna, możliwość regeneracji energii, skomplikowana budowa" odpowiada układowi hybrydowemu. W hybrydzie występuje współpraca silnika spalinowego z elektrycznym, magazyn energii i układ zarządzania energią. To zwykle podnosi sprawność całkowitą, bo część energii (np. przy hamowaniu lub na zjeździe) może być odzyskana, ale równocześnie zwiększa złożoność i liczbę podzespołów.
Opis "prosta budowa, niska efektywność energetyczna, brak możliwości regeneracji energii" jest typowy dla układu mechanicznego. Klasyczne przeniesienie napędu (sprzęgło, skrzynia biegów, wały, przekładnie) jest konstrukcyjnie proste i znane serwisowo, ale nie odzyskuje energii kinetycznej podczas wytracania prędkości; występują też straty tarcia.
Opis "średnia efektywność energetyczna, możliwość regeneracji energii, skomplikowana budowa" przypisuje się układowi hydrokinetycznemu (np. ze sprzęgłem lub przekładnią hydrokinetyczną). Sprawność bywa niższa niż w najlepszych rozwiązaniach mechanicznych/hydrostatycznych z powodu strat w przepływie oleju. Jednocześnie sama konstrukcja (precyzyjne elementy, układ olejowy) jest bardziej złożona, a w praktyce mogą występować rozwiązania pozwalające na częściowe odzyskiwanie/wykorzystanie energii w układzie hamowania hydrodynamicznego.
Opis "wysoka efektywność energetyczna, brak możliwości regeneracji energii, prosta budowa" najlepiej pasuje do układu hydrostatycznego. Napęd realizowany jest przez pompę hydrauliczną i silnik hydrauliczny, co daje dobrą sprawność szczególnie przy zmiennym obciążeniu i płynnej regulacji. Typowo nie jest to jednak rekuperacja w sensie znanym z hybryd (z magazynem energii elektrycznej), stąd brak "typowej" regeneracji energii. Budowa jest relatywnie prosta, bo obejmuje zasadnicze elementy hydrauliczne i sterowanie.
Dlaczego pozostałe dopasowania są błędne? Mylenie hybrydy z hydrostatyką wynika z tego, że oba rozwiązania mogą dawać wysoką efektywność, ale tylko hybryda ma wprost wskazaną regenerację energii i wysoką złożoność. Z kolei przypisanie "prostej budowy" do hydrokinetycznego zwykle jest nietrafne, bo układ hydrodynamiczny wymaga precyzyjnych komponentów i kontroli przepływu oleju. Najbezpieczniej jest czytać w tabeli jednocześnie wszystkie trzy cechy, a nie opierać się na jednej.
