Podpora kamienna (murowa) pracuje dzięki współdziałaniu kamieni oraz spoiny/zaprawy, która wypełnia szczeliny, przenosi część naprężeń i ogranicza przemieszczanie się elementów muru. W warunkach eksploatacji mostu najszybciej degradacji ulegają zwykle właśnie spoiny: mogą się wykruszać, wypłukiwać przez wodę, osłabiać przez cykle zamarzania–odmarzania lub zasolenie. Taki objaw opisuje odpowiedź "ubytek spoin", dlatego jest ona właściwa.
Odpowiedzi odnoszące się do betonu i zbrojenia są typowe dla konstrukcji żelbetowych, a nie kamiennych:
- "korozja zbrojenia" wymaga obecności prętów zbrojeniowych; w klasycznej podporze kamiennej ich nie ma, więc ten mechanizm nie jest typowy.
- "odspojenie betonu" dotyczy odrywania się otuliny betonowej od zbrojenia lub podłoża; znów jest to charakterystyczne dla żelbetu.
- "defekt wewnętrzny betonu" to wady materiału betonowego (np. pustki, rozwarstwienia, niewłaściwe zagęszczenie), co nie opisuje głównego problemu muru kamiennego.
W praktyce diagnostycznej rozpoznanie, czy element jest kamienny/murowy czy żelbetowy, pomaga od razu zawęzić listę najbardziej prawdopodobnych uszkodzeń i dobrać właściwe działania utrzymaniowe. Dla muru kamiennego często rozważa się reperację spoin, uzupełnienia zaprawy, przemurowania lokalne oraz ograniczenie dopływu wody (odwodnienie, zabezpieczenia powierzchniowe), bo to woda i mróz intensyfikują degradację spoin.
