Choroba zwyrodnieniowa stawów rąk prowadzi do bólu, sztywności, ograniczenia zakresu ruchu oraz osłabienia funkcji manualnych. W opiece nad osobą chorą i niesamodzielną istotne są działania, które pomagają utrzymać możliwie najlepszą sprawność i samodzielność w czynnościach dnia codziennego.
Poprawna jest odpowiedź "kinezyterapia", ponieważ oznacza leczenie ruchem (ćwiczenia). W schorzeniach zwyrodnieniowych ćwiczenia są typowo ukierunkowane na:
- utrzymanie lub poprawę zakresu ruchu w stawach dłoni i palców,
- zapobieganie przykurczom i wtórnym ograniczeniom funkcji,
- wzmacnianie mięśni wspierających pracę ręki,
- poprawę koordynacji i sprawności chwytu, co przekłada się na samoobsługę.
Odpowiedzi nieprawidłowe dotyczą metod, które mogą wspierać ogólne samopoczucie lub funkcjonowanie psychospołeczne, ale nie są typowo wskazaniem pierwszego wyboru dla problemu mechaniczno-funkcjonalnego, jakim jest zwyrodnienie stawów rąk:
- "Biblioterapia" wykorzystuje czytanie i rozmowę o treściach jako wsparcie emocjonalne/poznawcze; nie oddziałuje bezpośrednio na zakres ruchu i siłę stawów.
- "Hipoterapia" jest formą rehabilitacji z udziałem konia; bywa stosowana głównie w wybranych zaburzeniach neurologicznych i rozwojowych, a nie jako podstawowa metoda w zwyrodnieniu stawów rąk.
- "Muzykoterapia" wspomaga redukcję napięcia, stresu i może poprawiać nastrój; nie zastępuje jednak usprawniania ruchowego, gdy celem jest poprawa funkcji dłoni.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się schorzenie stawów i informacja o ograniczeniu sprawności, najczęściej szukaj metody bezpośrednio związanej z ruchem i funkcją (ćwiczenia, usprawnianie), a nie terapii wspierających dobrostan psychiczny.
