Badanie flipperem akomodacyjnym ocenia, jak sprawnie badany potrafi szybko przełączać akomodację między dwiema wartościami soczewek (naprzemienne "wyostrzenie" obrazu). W wersji jednoocznej eliminujemy wymagania widzenia obuocznego, dlatego wynik mówi głównie o samej sprawności układu akomodacyjnego.
Jeżeli wynik jednooczny jest prawidłowy, oznacza to, że dziecko potrafi efektywnie uruchamiać i rozluźniać akomodację, gdy pracuje tylko jednym okiem. Gdy jednak wynik obuoczny jest obniżony, pojawia się dodatkowe wymaganie: oczy muszą współpracować w warunkach widzenia obuocznego, a akomodacja musi być skoordynowana z ustawieniem oczu do bliży.
W praktyce klinicznej taki profil (OK jednoocznie, gorzej obuocznie) często wiąże się z trudnością w utrzymaniu właściwego zbieżnego ustawienia oczu podczas pracy z bliska, czyli z problemem w obszarze konwergencji. Może to dawać objawy w czytaniu i pisaniu: szybsze męczenie się, gubienie miejsca w tekście, zamazywanie liter lub potrzebę częstych przerw.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne?
- Dywergencja dotyczy rozbieżnego ustawienia oczu (częściej istotna w patrzeniu w dal lub w rozluźnianiu zbieżności), a opis dotyczy trudności w zadaniu z bliska wymagającym zbieżności.
- Fuzja obrazów to zdolność scalenia dwóch obrazów w jedno wrażenie; może współwystępować z problemami zbieżności, ale sam opis "prawidłowo jednoocznie, obniżenie obuocznie w flipperze" typowo wskazuje na komponent ustawienia oczu (zbieżność) w sprzężeniu z akomodacją.
- Jednoczesna percepcja jest bardziej podstawową składową widzenia obuocznego (uświadamianie bodźców z obu oczu). Gdyby była istotnie zaburzona, zwykle nie rozpoznawalibyśmy tego przede wszystkim w teście flippera, lecz w testach sensorycznych.
Wniosek: profil wyniku sugeruje odchylenie od normy w zakresie konwergencji.
