W opiece nad osobą z nawracającymi stanami depresyjnymi najważniejszym priorytetem jest bezpieczeństwo. Depresja może wiązać się z poczuciem beznadziei, winy, obniżoną energią, a także z myślami o śmierci. Z tego powodu szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia myśli i tendencji samobójczych, bo ich przeoczenie może mieć najpoważniejsze konsekwencje.
Odpowiedź "myśli i tendencji samobójczych" jest poprawna, ponieważ w praktyce opiekuńczej istotne jest wczesne wychwycenie sygnałów ostrzegawczych: wypowiedzi o braku sensu życia, pożegnania, porządkowanie spraw, rozdawanie rzeczy, wycofanie, a także nagłe uspokojenie po nasilonym cierpieniu (czasem oznacza podjęcie decyzji). Rolą asystenta nie jest stawianie diagnozy, lecz uważna obserwacja, rozmowa wspierająca i szybkie zgłoszenie niepokojących sygnałów zgodnie z procedurami.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w tym kontekście:
- "dysforii i zaburzeń pamięci" – obniżenie nastroju może współwystępować z problemami poznawczymi, ale nie jest to obszar o tak krytycznym znaczeniu dla natychmiastowego bezpieczeństwa jak ryzyko samobójcze.
- "natręctw i spadku masy ciała" – spadek masy ciała może występować w depresji, natomiast natręctwa są typowe raczej dla zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych; zestaw nie opisuje kluczowego ryzyka w depresji nawracającej.
- "fobii i gonitwy myśli" – fobie należą do zaburzeń lękowych, a gonitwa myśli jest kojarzona częściej ze stanami (hipo)maniakalnymi; to odciąga uwagę od najważniejszego zagrożenia w depresji.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: przy depresji najpierw ocena ryzyka samobójczego, potem dopiero pozostałe objawy i trudności funkcjonalne.
