KWALIFIKACJA EKA7 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 33.
Ujawnione podczas inwentaryzacji niedobory materiałów i towarów wycenia się w cenach
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Niedobory materiałów i towarów ujawnione w inwentaryzacji wycenia się zasadniczo według wartości, w jakiej zapasy są ujmowane w księgach, czyli najczęściej według cen nabycia (dla towarów) lub cen zakupu/kosztu wytworzenia.
Ceny sprzedaży dotyczą wyceny przychodów, a stałe ceny ewidencyjne wymagają korekty odchyleniami.

Pełne wyjaśnienie:

Inwentaryzacja służy ustaleniu rzeczywistego stanu zapasów i porównaniu go ze stanem wynikającym z ksiąg rachunkowych. Gdy w wyniku porównania ujawnia się niedobór materiałów lub towarów, różnicę trzeba wycenić, aby prawidłowo rozliczyć ją w księgach oraz ustalić skutki dla kosztów/przychodów jednostki.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "w cenach nabycia"?
W praktyce wycena niedoborów zapasów jest powiązana z tym, jak jednostka prowadzi bieżącą ewidencję zapasów. Dla towarów typową podstawą jest cena nabycia (wartość historyczna zakupu powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem), a dla materiałów często mówi się o cenie zakupu lub koszcie wytworzenia. Na poziomie pytania egzaminacyjnego właściwym uogólnieniem dla materiałów i towarów jest wskazanie wyceny według cen nabycia/zakupu, czyli wartości odpowiadającej ujęciu zapasu w księgach.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "w cenach sprzedaży brutto" – to nie jest ogólna zasada wyceny niedoborów zapasów. Ceny sprzedaży odnoszą się do transakcji sprzedaży i przychodów. W handlu detalicznym mogą występować rozwiązania ewidencyjne oparte o ceny sprzedaży brutto, ale wtedy wymagane jest przeliczenie do wartości zakupu (np. przez narzut), więc nie jest to uniwersalna odpowiedź.
  • "w cenach sprzedaży netto" – podobnie jak wyżej: ceny sprzedaży (netto) nie są standardową podstawą wyceny niedoboru zapasów ujawnionego w inwentaryzacji. Niedobór dotyczy aktywów ujętych w bilansie, a te wycenia się zgodnie z zasadami wyceny zapasów, a nie według ceny oferowanej klientom.
  • "w cenach stałych ewidencyjnych" – stałe ceny ewidencyjne mogą być stosowane w systemie ewidencji, ale same w sobie nie przesądzają o wartości niedoboru. Jeżeli jednostka używa stałych cen ewidencyjnych, to wycena i rozliczenie różnic wymagają uwzględnienia odchyleń, więc wskazanie wyłącznie "stałych ewidencyjnych" jest zbyt uproszczone i może prowadzić do błędu.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "niedoborów zapasów" i nie podaje szczególnego przypadku (np. ewidencji detalicznej w cenach sprzedaży), najbezpieczniej łączyć wycenę z wartością bilansową/ewidencyjną zapasu, czyli ceną nabycia (dla towarów) lub ceną zakupu/kosztem wytworzenia (dla materiałów/produkcji).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Niedobór inwentaryzacyjny to sytuacja, gdy stan rzeczywisty zapasów ustalony w spisie z natury jest niższy niż stan wynikający z ksiąg. Taka różnica wymaga wyceny i rozliczenia w księgach (np. jako niedobór zawiniony lub niezawiniony).
Co do zasady wycenia się je według wartości, w jakiej zapasy są ujmowane w ewidencji, czyli najczęściej według ceny nabycia (dla towarów) lub cen zakupu/kosztu wytworzenia. To odzwierciedla historyczną wartość aktywa, a nie cenę dla klienta.
Cena sprzedaży dotyczy przychodów ze sprzedaży, a nie wyceny zapasów jako aktywów. Niedobór oznacza ubytek aktywa wykazanego w księgach, dlatego podstawą jest jego wartość ewidencyjna (np. cena nabycia). Ceny sprzedaży mogą pojawiać się w detalicznej ewidencji, ale wymagają korekt.
Cena nabycia to wartość zakupu towaru powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem (np. transport, załadunek), jeśli zgodnie z zasadami jednostki zwiększają wartość zapasu. W praktyce to "koszt pozyskania" towaru do magazynu.
W praktyce dla materiałów często używa się pojęcia ceny zakupu, a dla produktów – kosztu wytworzenia. W pytaniach egzaminacyjnych odpowiedź "cena nabycia" bywa używana jako uogólnienie wyceny według wartości ewidencyjnej zapasu, a nie według cen sprzedaży.
Najczęściej w handlu detalicznym, gdzie ewidencja wartościowa może być prowadzona w cenach sprzedaży brutto. Jednak do ustalenia rzeczywistej wartości zakupu zapasów stosuje się korekty (np. przez narzut handlowy). To wyjątek, a nie podstawowa reguła dla wszystkich jednostek.
Niedobór zawiniony zwykle skutkuje obciążeniem osoby odpowiedzialnej materialnie. Niedobór niezawiniony może być ubytkiem naturalnym: w normach ujmowanym w kosztach działalności, a ponad normy często jako pozostałe koszty operacyjne (zgodnie z zasadami jednostki).
Stałe ceny ewidencyjne to umowne ceny używane w bieżącej ewidencji zapasów. Na koniec trzeba jednak uwzględniać odchylenia od cen rzeczywistych. Dlatego sama odpowiedź "stałe ewidencyjne" bywa pułapką: bez korekty odchyleniami nie daje właściwej wyceny niedoboru.
Typowe błędy to: mylenie ceny nabycia z ceną sprzedaży, nieuwzględnianie kosztów bezpośrednio związanych z zakupem, stosowanie stałych cen ewidencyjnych bez odchyleń oraz próba wyceny "po aktualnych cenach rynkowych" zamiast według zasad ewidencji i wyceny zapasów.
Warto przećwiczyć: definicje niedoboru i nadwyżki, zasady wyceny zapasów (cena nabycia/zakupu/koszt wytworzenia), podział niedoborów na zawinione i niezawinione oraz typowe księgowania rozliczenia różnic. Pomaga też rozwiązywanie arkuszy i zadań z ewidencji magazynowej.
info

Statystycznie 49% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Źródła:

  • Ustawa z 29.09.1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 1863), art. 27 i art. 28
  • Stanowisko Komitetu Standardów Rachunkowości w sprawie inwentaryzacji zapasów, Dz. Urz. Min. Fin. z 2016 r. poz. 55, pkt 85

Materiały:

  • Tekst jednolity ustawy o rachunkowości (dział dotyczący inwentaryzacji i wyceny aktywów)
  • Stanowisko Komitetu Standardów Rachunkowości dotyczące inwentaryzacji zapasów (część o wycenie i rozliczaniu różnic)
  • Podręczniki i repetytoria dla kwalifikacji EKA.7: inwentaryzacja, wycena zapasów, rozliczanie różnic

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego