W transporcie technologicznym w kopalni odkrywkowej o układzie ciągłym mówimy wtedy, gdy urobek jest przekazywany w sposób możliwie stały, tworząc ciąg urządzeń, które mogą pracować bez cyklicznych przerw charakterystycznych dla transportu odstawą kołową. W praktyce rdzeniem takich układów są przenośniki (najczęściej taśmowe) oraz urządzenia współpracujące z nimi w cyklu urabiania–transportu–zwałowania.
Odpowiedź "koparka jednonaczyniowa — wozidła technologiczne" nie jest układem ciągłym, ponieważ wozidła realizują przewóz w cyklu: podstawienie, załadunek, przejazd, rozładunek i powrót. Nawet jeśli koparka może pracować długo, strumień urobku w odstawie kołowej jest zależny od liczby i obiegu pojazdów, a więc ma charakter nieciągły.
Pozostałe zestawy są typowymi przykładami rozwiązań ciągłych lub półciągłych z dominującą rolą przenośników i urządzeń pracujących w ciągu:
- "pogłębiarka wieloczerpakowa — przenośniki taśmowe": wieloczerpakowe urabianie i przekazywanie na taśmę sprzyja stałemu przepływowi materiału.
- "koparka wielonaczyniowa — zwałowarka z wydłużonym wysięgnikiem zwałującym": układ KTZ (koparka–taśmociąg–zwałowarka) jest klasycznym układem ciągłym w nadkładzie/lignicie.
- "koparka wielonaczyniowa — most przerzutowy": most przerzutowy pełni funkcję ciągłego przerzutu/odstawy w ramach układu przenośnikowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawiają się wozidła, zwykle oznacza to transport cykliczny. Gdy pojawiają się przenośniki, zwałowarki lub mosty przerzutowe, częściej chodzi o układ ciągły.
