Jeżeli w umowie o pracę nie określono w żaden sposób terminu jej zakończenia (czyli nie wskazano daty końcowej ani okresu, po którym ma ustać), to taki stosunek pracy ma charakter bezterminowy. W języku prawa pracy i praktyce kadrowej oznacza to umowę na czas nieokreślony.
Odpowiedź "na czas nieokreślony." jest poprawna, ponieważ ten rodzaj umowy nie zawiera z góry ustalonego momentu zakończenia. Może zostać rozwiązana w przewidzianych prawem trybach (np. wypowiedzenie), ale sama konstrukcja umowy nie zawiera końcowej daty obowiązywania.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo opisują umowy o charakterze terminowym lub powiązane z konkretną okolicznością:
- "na okres próbny." – z definicji jest zawierana na z góry ustalony, ograniczony czas, więc ma wskazany horyzont zakończenia.
- "na czas wykonania określonej pracy." – wiąże trwanie umowy z wykonaniem konkretnego zadania, a więc wprowadza warunek zakończenia (umowa nie jest bezterminowa).
- "w celu zastępstwa pracownika…" – jest powiązana z określoną przyczyną (nieobecność zastępowanego), co w praktyce oznacza, że nie jest to umowa bezterminowa.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: brak wskazanego "końca" w treści umowy → umowa na czas nieokreślony. Gdy pojawia się data, okres, zadanie do wykonania lub szczególna okoliczność (np. zastępstwo), mamy do czynienia z konstrukcją terminową.
