W instalacjach abonenckich spotyka się różne typy złączy, ale nie każde pasuje do danego interfejsu i wymagań transmisyjnych. W przypadku terminali cyfrowych ISDN podłączanych do centrali ISDN lub do urządzenia NT stosuje się złącze 8P8C (w praktyce często nazywane RJ-45) oraz dwie pary przewodów. Oznacza to, że do poprawnej pracy potrzebne są cztery żyły, a nie tylko jedna para.
Odpowiedź "RJ-45, wykorzystując dwie pary przewodów (pierwsza para - piny 4 i 5, druga 3 i 6)" jest poprawna, bo wskazuje zarówno właściwy typ wtyku, jak i typowy układ wykorzystania pinów w tym połączeniu. Takie doprecyzowanie ma znaczenie praktyczne: błędne przypisanie pinów lub użycie zbyt małej liczby żył może skutkować brakiem zestawienia łącza, niestabilną pracą albo trudnymi do zdiagnozowania błędami.
Odpowiedź "RJ-45, wykorzystując jedną parę przewodów (piny 4 i 5)" jest błędna, ponieważ redukuje okablowanie do dwóch żył. To częsty skrót myślowy wynikający ze skojarzeń z prostą linią telefoniczną, ale w tym przypadku nie spełnia wymagań połączenia.
Warianty z "RJ-11 …" są błędne, bo RJ-11 jest złączem kojarzonym głównie z analogową telefonią abonencką i innymi zastosowaniami o innej konstrukcji oraz numeracji styków. Dodatkowo podane przypisania pinów w RJ-11 nie odpowiadają temu, czego oczekuje urządzenie zakończenia sieci w tym typie połączenia.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi sprawdź, czy pytanie dotyczy typu złącza oraz liczby par. Jeśli pojawia się urządzenie NT i mowa o terminalach cyfrowych, zwykle kluczowe jest, że używa się więcej niż jednej pary.
