KWALIFIKACJA DRM7 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 38.
Urządzenie przedstawione na zdjęciu górnym wraz z formą przedstawioną na zdjęciu dolnym służy do prowadzenia procesu
Ilustracja przedstawia dwa zdjęcia związane z procesem drukowania fleksograficznego, co jest kluczowe w zawodzie technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Druk fleksograficzny rozpoznaje się po współpracy urządzenia drukującego z formą drukową (np. elastyczną formą/płytą), która przenosi farbę na podłoże. Pozostałe procesy dotyczą operacji mechanicznych: sklejania (łączenie warstw), szczelinowania (nacinanie/wycinanie szczelin) lub wykrawania (cięcie wykrojnikiem).

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie sprawdza umiejętność rozpoznania procesu technologicznego na podstawie wyglądu urządzenia oraz rodzaju używanej formy. W druku fleksograficznym kluczowe jest to, że występuje forma drukowa, której zadaniem jest przeniesienie obrazu (nadruku) na podłoże papierowe lub tekturowe. Zestaw "urządzenie + forma" jest typowy właśnie dla procesu drukowania, a nie dla operacji czysto mechanicznych.

Odpowiedź "drukowania fleksograficznego" jest właściwa, ponieważ fleksografia jest techniką druku wypukłego, powszechnie stosowaną w produkcji opakowań, gdzie nadruk wykonuje się z użyciem elastycznej formy. To rozróżnienie jest ważne w papiernictwie i przetwórstwie tektury: nadruk to etap dekoracji/oznaczeń, a nie kształtowania konstrukcji opakowania.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

  • "sklejania tektury falistej" dotyczy łączenia warstw lub elementów opakowania (klej, docisk, prowadzenie materiału). W takim procesie forma służąca do przeniesienia obrazu nie jest elementem charakterystycznym.
  • "wycinania szczelin w pudle" to operacja nacinania/wycinania otworów i szczelin (np. pod zagięcia lub zamknięcia). Zwykle kojarzy się z nożami, narzędziami tnącymi i prowadzeniem arkusza, a nie z formą drukową.
  • "wykrawania płytowego" odnosi się do wykrawania z użyciem wykrojnika (narzędzia tnącego i bigującego). "Forma" w wykrawaniu ma inny charakter (wykrojnik), a celem jest nadanie kształtu, nie wykonanie nadruku.

Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli kluczowym elementem jest forma do przenoszenia grafiki, to najczęściej chodzi o proces drukowania; jeśli kluczowe są noże/bigi lub klej, to zwykle jest to obróbka mechaniczna albo łączenie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Druk fleksograficzny to technika druku wykorzystująca elastyczną formę drukową do przenoszenia farby na podłoże. Stosuje się go bardzo często w opakowaniach (papier, tektura falista, etykiety), bo dobrze sprawdza się w produkcji seryjnej i na różnych materiałach.
W drukowaniu kluczowa jest obecność formy drukowej służącej do przenoszenia obrazu (nadruku). W wykrawaniu dominują elementy tnące i bigujące (narzędzie kształtuje kontur). Jeśli "forma" wygląda jak element do odwzorowania grafiki, to wskazuje na druk, nie na cięcie.
Forma drukowa służy do przeniesienia farby i wykonania nadruku, czyli informacji lub grafiki. Wykrojnik (forma wykrawająca) ma noże i linie bigujące, a jego zadaniem jest wycięcie kształtu i przygotowanie zgięć. To inne cele i inne cechy narzędzia.
Słowo "forma" bywa używane w różnych znaczeniach: jako forma drukowa (do nadruku) albo jako forma wykrawająca/wykrojnik (do cięcia i bigowania). Na egzaminie trzeba ocenić, czy forma służy do grafiki, czy do kształtowania arkusza, bo od tego zależy właściwy proces.
Najczęstsza pomyłka wynika z tego, że oba procesy mogą dotyczyć tektury i odbywać się na podobnych liniach przetwórczych. Uczniowie skupiają się na tym, że "jest forma", i automatycznie wybierają wykrawanie. Warto szukać cech nadruku (grafika/farba) vs cięcia (noże).
Tak, fleksografia jest jedną z najczęściej spotykanych technik nadruku na opakowaniach z tektury falistej. Umożliwia nanoszenie napisów, znaków i prostych grafik bezpośrednio na tekturę, co jest praktyczne w produkcji dużych partii opakowań transportowych i handlowych.
Szczelinowanie (wycinanie szczelin i nacięć) pojawia się wtedy, gdy konstrukcja opakowania wymaga otworów, nacięć lub elementów ułatwiających składanie i zamykanie. To etap kształtowania arkusza, a nie nanoszenia grafiki. Dlatego zwykle kojarzy się z narzędziami tnącymi, nie z formą drukową.
Sklejanie rozpoznasz po obecności elementów nakładających klej, docisku i prowadzenia łączonych warstw/zakładek. Celem jest trwałe połączenie materiału, a nie nadruk lub wycięcie kształtu. Jeśli widzisz typową "formę" do grafiki, to bardziej pasuje druk niż sklejanie.
Ucz się przez porównywanie: drukowanie (forma + farba), wykrawanie (noże + bigi), szczelinowanie (nacięcia/otwory), sklejanie (klej + docisk). Pomaga też tworzenie fiszek ze zdjęciami i podpisami oraz ćwiczenie rozpoznawania procesu po 2–3 kluczowych cechach urządzenia.
Na nadruk wskazuje obecność elementu przenoszącego obraz (forma drukowa) oraz układu współpracującego z farbą. Efektem jest grafika, napisy lub oznaczenia na powierzchni podłoża. W procesach mechanicznych (wykrawanie, szczelinowanie) efektem jest zmiana kształtu, a w sklejaniu – połączenie elementów.
info

Statystycznie 26% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że druk fleksograficzny rozpoznaje się po współpracy urządzenia drukującego z formą drukową (np. elastyczną formą/płytą), która przenosi farbę na podłoże.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii drukowania opakowań (fleksografia) używane w szkołach branżowych
  • Materiały dydaktyczne producentów maszyn fleksograficznych (opisy zespołów drukujących i form)
  • Notatki z zajęć o przetwórstwie tektury falistej: różnice między drukiem, wykrawaniem, szczelinowaniem i sklejaniem

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego