Usługa POTS (Plain Old Telephone Service) to klasyczna telefonia analogowa realizowana na tej samej parze miedzianej, na której mogą działać technologie xDSL. Kluczową ideą współistnienia POTS i xDSL jest podział pasma częstotliwości: telefonia zajmuje najniższe częstotliwości, a transmisja danych xDSL wykorzystuje pasmo powyżej zakresu telefonicznego.
W praktyce dla POTS przyjmuje się kanał o szerokości 4 kHz. To ujęcie "kanałowe" odpowiada temu, że choć samo pasmo mowy jest zwykle węższe (często podaje się zakres rzędu kilkuset Hz do kilku kHz), to w telekomunikacji tradycyjnie opisuje się kanał telefoniczny jako 4 kHz. Dzięki temu możliwe jest równoległe przesyłanie rozmów oraz utrzymanie odpowiednich marginesów dla filtracji i sygnalizacji.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- 2 kHz jest zbyt małą szerokością, aby opisywać standardowy kanał telefoniczny POTS; odpowiadałaby bardzo ograniczonej jakości mowy.
- 6 kHz nie jest typową, standardową szerokością kanału POTS; taki wybór często wynika z intuicji "trochę więcej niż 4", ale bez podstaw w klasycznym modelu kanału telefonicznego.
- 8 kHz bywa mylone z innymi pojęciami z telekomunikacji (np. częstotliwość próbkowania w PCM), ale to nie jest szerokość pasma kanału POTS.
W kontekście pracy montera sieci i urządzeń telekomunikacyjnych ta wiedza przekłada się na poprawny montaż filtrów (mikrofiltrów, splitterów) oraz diagnostykę problemów: jeśli urządzenia POTS lub okablowanie wprowadzają zakłócenia, mogą pogarszać parametry DSL, a poprawne rozdzielenie pasm zwykle eliminuje te objawy.
