W druku w modelu CMYK można uzyskać czerń na dwa podstawowe sposoby:
- K-only (np. C=0%, M=0%, Y=0%, K=100%) – czarny jest tworzony wyłącznie farbą/tonerem z kanału K.
- Rich black (czerń złożona) – K=100% jest wzmocnione domieszką C, M i Y, aby uzyskać większą gęstość optyczną, bardziej jednolite i "głębokie" aple oraz lepsze wrażenie wizualne na dużych powierzchniach.
Dlatego poprawny wybór to receptura z K=100% oraz dodatkiem pozostałych składowych: C=50%, M=50%, Y=50%, K=100%. Taki zapis odpowiada typowej idei "głębokiej czerni" w przygotowaniu do druku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- C=50%, M=0%, Y=100%, K=50% – to mieszanina z niewystarczającym K i silnym udziałem Y; w praktyce będzie to ciemny, zabarwiony kolor (często wpadający w brąz/oliwkę), a nie neutralna, głęboka czerń.
- C=0%, M=0%, Y=0%, K=100% – to poprawna czerń technologiczna (K-only), często zalecana do drobnego tekstu i cienkich linii (mniejsze ryzyko rozjechania barw), ale nie zawsze daje efekt "głębokiej" czerni na dużych aplach.
- C=100%, M=100%, Y=100%, K=0% – brak kanału K oznacza, że nie jest to czerń procesowa; powstaje bardzo ciemna mieszanina CMY, zwykle niestabilna kolorystycznie i podatna na zafarb, a w wielu warunkach nie osiąga neutralnej czerni.
Uwaga praktyczna: w druku cyfrowym wielkoformatowym docelowa receptura rich black powinna być zgodna z profilem ICC i ograniczeniem sumy pokrycia farbą (TAC). Zbyt duże wartości mogą pogarszać jakość (brudzenie, problemy z utrwaleniem), więc zawsze warto stosować ustawienia przewidziane dla danej technologii i podłoża.
