Ustawowa wspólność małżeńska dotyczy majątku wspólnego małżonków i jest szczególną postacią współwłasności. Jej istota polega na tym, że w trakcie trwania wspólności nie określa się udziałów każdego z małżonków w poszczególnych składnikach majątku. Właśnie dlatego mówi się o współwłasności łącznej – oboje małżonkowie są współwłaścicielami "łącznie", bez wskazania ułamków.
Odpowiedź "łączną." jest poprawna, bo oddaje tę cechę: brak wyodrębnionych udziałów i wspólne przysługiwanie prawa do majątku wspólnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "całkowitą." – nie jest to utrwalona, właściwa kategoria prawna współwłasności opisująca wspólność małżeńską; nie wyjaśnia mechanizmu wspólnego przysługiwania praw bez udziałów.
- "w częściach równych." – to sformułowanie sugeruje, że każdy ma ma "po 1/2" udziału już w trakcie trwania wspólności. W modelu łącznym udziały nie są wyodrębnione, więc nie można poprawnie opisać tego jako części równe.
- "w częściach ułamkowych." – współwłasność ułamkowa polega na istnieniu udziałów (np. 1/2, 1/3). To przeciwieństwo konstrukcji wspólności ustawowej w czasie jej trwania, gdzie udziały nie są oznaczone.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "w częściach ułamkowych" lub "w częściach równych", zwykle chodzi o sytuacje, w których udziały są wyraźnie określone. Wspólność ustawowa małżonków kojarz z brakiem udziałów, czyli współwłasnością łączną.
