Tabletki dojelitowe (powlekane dojelitowo) projektuje się tak, aby przetrwały w kwaśnym środowisku żołądka i nie uwalniały tam substancji leczniczej. Ma to dwa typowe cele: (1) ochronę substancji czynnej wrażliwej na kwas lub enzymy żołądkowe oraz (2) ochronę błony śluzowej żołądka przed substancją drażniącą.
Kluczowym mechanizmem jest zależność rozpuszczania otoczki od pH. Otoczki dojelitowe wykonuje się z materiałów, które są słabo rozpuszczalne w niskim pH, a zaczynają się rozpuszczać dopiero przy wyższym pH. Dlatego odpowiedź "zasadowe środowisko jelit" opisuje warunek, który sprzyja rozpoczęciu rozpuszczania otoczki, rozpadowi tabletki i w konsekwencji uwalnianiu substancji leczniczej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "kwaśne środowisko żołądka" – działa odwrotnie niż potrzeba: otoczka dojelitowa ma właśnie zapobiec uwalnianiu w żołądku. W kwaśnym pH otoczka powinna pozostać nienaruszona możliwie długo.
- "otoczka cukrowa tabletki" – powlekanie cukrowe zwykle poprawia smak, wygląd i ułatwia połykanie, ale nie jest mechanizmem kierującym uwalnianie do jelit w sposób zależny od pH.
- "otoczka żelatynowa tabletki" – żelatyna kojarzy się raczej z osłonką kapsułek; sama w sobie nie stanowi typowej otoczki dojelitowej sterującej uwalnianiem w jelitach.
W praktyce aptecznej ważna wskazówka dla pacjenta: tabletek dojelitowych nie należy rozgryzać ani kruszyć, bo uszkodzenie otoczki może spowodować przedwczesne uwolnienie leku w żołądku i utratę zamierzonego efektu.
