KWALIFIKACJA MED13 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 6.
Uzyskane informacje od respondenta, takie jak: imię, nazwisko, wiek czy miejsce urodzenia, zalicza się do danych
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Imię, nazwisko, wiek czy miejsce urodzenia to informacje pozwalające zidentyfikować osobę fizyczną bezpośrednio lub pośrednio, dlatego są danymi osobowymi. Pozostałe określenia nie stanowią standardowej kategorii w ochronie danych i nie odpowiadają definicji używanej w przepisach.

Pełne wyjaśnienie:

Dane osobowe to informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej. W praktyce oznacza to, że jeśli na podstawie informacji można ustalić, kim jest dana osoba (samodzielnie lub łącząc je z innymi danymi), to mamy do czynienia z danymi osobowymi.

Wskazane w pytaniu przykłady (imię, nazwisko, wiek, miejsce urodzenia) są typowymi danymi, które mogą służyć identyfikacji osoby. Imię i nazwisko zwykle identyfikują bezpośrednio, a wiek i miejsce urodzenia mogą identyfikować pośrednio (np. w połączeniu z innymi informacjami z dokumentacji lub ankiety).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • podmiotowych – to określenie bywa używane w innych kontekstach (np. "podmiot" jako jednostka/organizacja), ale nie jest nazwą kategorii danych w standardowej terminologii ochrony danych osobowych.
  • indywidualnych – słowo potoczne i nieprecyzyjne. To, że informacja dotyczy jednostki, nie przesądza o jej statusie prawnym; liczy się możliwość identyfikacji osoby.
  • przedmiotowych – sugeruje dane dotyczące rzeczy/obiektów, a nie osoby. W ochronie danych kluczowe jest, czy dane odnoszą się do osoby fizycznej.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się identyfikatory osoby (np. imię, nazwisko, data/miejsce urodzenia, numer dokumentu, dane kontaktowe), w większości przypadków właściwą kategorią będą dane osobowe. Zawsze myśl o kryterium identyfikacji: "czy da się wskazać konkretną osobę?"

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Dane osobowe to informacje, które pozwalają rozpoznać konkretnego uczestnika terapii (bezpośrednio lub pośrednio). W praktyce będą to m.in. imię i nazwisko, data/miejsce urodzenia, dane kontaktowe czy informacje z dokumentacji, jeśli można je powiązać z osobą.
Najczęściej danymi osobowymi są: imię, nazwisko, data urodzenia, miejsce urodzenia, adres, numer telefonu, e-mail, a czasem także cechy pośrednie (np. wiek i miejscowość) jeśli w danej grupie pozwalają wskazać konkretną osobę.
Sam wiek nie zawsze identyfikuje osobę, ale często działa jako identyfikator pośredni. Gdy zestawi się go z innymi informacjami (np. imieniem, miejscem urodzenia, miejscem zamieszkania), może umożliwić wskazanie konkretnej osoby, więc podlega ochronie.
Miejsce urodzenia zwykle jest daną osobową, bo odnosi się do konkretnej osoby i może pomagać w identyfikacji. Nawet jeśli samo nie wystarcza, to w połączeniu z innymi danymi z wywiadu lub dokumentacji może umożliwić rozpoznanie uczestnika.
Najprostszy test: zapytaj, czy informacja dotyczy osoby i czy można przez nią wskazać konkretną osobę. Informacje o sprzęcie, pomieszczeniu czy materiale terapeutycznym są "o przedmiotach", ale gdy pojawia się związek z konkretnym uczestnikiem, wchodzą w grę dane osobowe.
Typowe błędy to wybór odpowiedzi brzmiącej "fachowo" (np. "podmiotowe") bez sprawdzenia definicji oraz traktowanie pojęć potocznych (np. "indywidualne") jako kategorii prawnej. Pomaga pamiętać, że w przepisach funkcjonuje pojęcie "dane osobowe".
W wielu sytuacjach tak, ale nie zawsze (np. gdy wiele osób ma to samo imię i nazwisko). Dla ochrony danych nie trzeba jednak pewności absolutnej — wystarczy, że identyfikacja jest rozsądnie możliwa, także po połączeniu z innymi informacjami.
Zbieraj tylko to, co jest potrzebne do celu (np. prowadzenia terapii, kontaktu, dokumentacji). Unikaj pytań "na zapas". W formularzach warto rozdzielić dane niezbędne (kontakt, identyfikacja) od opcjonalnych i jasno opisać, po co są zbierane.
Stają się nimi, gdy można je przypisać do konkretnej osoby: są zapisane z imieniem/nazwiskiem, numerem karty, innym identyfikatorem lub gdy kontekst (mała grupa, unikalne cechy) pozwala ustalić, kogo dotyczą. Wtedy wymagają ochrony.
Utrwal definicję danych osobowych oraz ćwicz na przykładach: co identyfikuje osobę bezpośrednio, a co pośrednio. Zwracaj uwagę na typowe identyfikatory (imię, nazwisko, data/miejsce urodzenia). Na egzaminie wybieraj odpowiedź zgodną z terminologią prawną.
info

Statystycznie 76% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnio łatwe

Eksperci podkreślają: "Imię, nazwisko, wiek czy miejsce urodzenia to informacje pozwalające zidentyfikować osobę fizyczną bezpośrednio lub pośrednio, dlatego są danymi osobowymi."

Źródła:

  • Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (RODO), art. 4 pkt 1 (definicja danych osobowych), 2016-04-27
  • EUR-Lex: Regulation (EU) 2016/679 (GDPR) – full text, art. 4(1), https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2016/679/oj (dostęp: 2026-02-18)
  • Urząd Ochrony Danych Osobowych (PUODO) – materiały informacyjne o danych osobowych i identyfikacji osoby, https://uodo.gov.pl/pl/ (dostęp: 2026-02-18)

Materiały:

  • Tekst RODO (definicje i podstawowe zasady przetwarzania)
  • Materiały informacyjne Urzędu Ochrony Danych Osobowych dla podmiotów medycznych/opiekuńczych
  • Wewnętrzne procedury ochrony danych w placówce (polityka bezpieczeństwa, upoważnienia)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego