Weryfikacja recepty pod kątem dawek maksymalnych polega na dwóch niezależnych porównaniach:
- dawka jednorazowa (ile substancji czynnej pacjent przyjmuje w jednym podaniu),
- dawka dobowa (ile substancji czynnej pacjent przyjmie łącznie w ciągu 24 godzin, czyli dawka jednorazowa pomnożona przez liczbę podań na dobę wynikającą z dawkowania).
Stwierdzenie "została przekroczona jedynie d.d.max." jest logicznie spójne z sytuacją, w której pojedyncza dawka (jedno podanie) nie przekracza limitu, ale częstość przyjmowania sprawia, że suma dobowa przekracza dopuszczalną wartość. To częsty przypadek błędów: dawkowanie bywa zapisane tak, że jednostkowo wygląda "bezpiecznie", lecz w skali doby przekracza limit.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiej oceny?
- "została przekroczona jedynie d.j.max." dotyczy sytuacji odwrotnej: jedno podanie jest zbyt duże, ale dobowa (np. przy 1 podaniu na dobę) nie musi przekraczać limitu. Wymaga to innego układu dawkowania.
- "d.d.max i d.j.max zostały przekroczone." byłoby prawdziwe, gdy już pojedyncza dawka przekracza limit jednorazowy, a tym bardziej przekraczałaby limit dobowy przy wielokrotnym podaniu. To bardziej "skrajny" scenariusz.
- "d.d.max i d.j.max nie zostały przekroczone." oznacza brak przekroczeń i nie uzasadniałoby zastrzeżeń po kontroli recepty.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonuj obliczenia w stałej kolejności: (1) oblicz ilość substancji na jedno podanie, (2) ustal liczbę podań/24 h z dawkowania, (3) policz sumę dobową, (4) porównaj osobno z limitami jednorazowym i dobowym. To ogranicza pomyłki wynikające z automatycznego czytania skrótów d.j./d.d.