Dopuszczenie przyrządu pomiarowego do użytkowania w sensie zapewnienia wiarygodnych pomiarów wiąże się z potwierdzeniem, że jego wskazania są znane i odniesione do wartości wzorcowych. Temu służy kalibracja (często nazywana też wzorcowaniem): wykonuje się porównanie przyrządu z odpowiednim wzorcem i określa zależność między wskazaniem a wartością odniesienia oraz odchyłki/błąd wskazań. Dzięki temu można ocenić, czy przyrząd spełnia wymagania dokładności dla danego zadania (np. kontroli tolerancji w montażu).
Odpowiedź "regulację" jest myląca, ponieważ regulacja oznacza wprowadzanie nastaw lub korekt w celu zmiany działania urządzenia (np. ustawienie zera, docisków, mechanizmów). Sama regulacja nie jest równoznaczna z udokumentowanym potwierdzeniem poprawności wskazań względem wzorca; po regulacji i tak zwykle potrzebne jest sprawdzenie odniesienia.
Odpowiedź "konserwację" dotyczy czynności utrzymaniowych: czyszczenia, smarowania, ochrony przed korozją, wymiany zużytych elementów, przechowywania. Konserwacja poprawia stan techniczny, ale nie daje informacji, jakie są odchyłki pomiarowe i czy pomiar jest spójny z wartościami odniesienia.
Odpowiedź "normalizację" odnosi się do ujednolicania wymagań i zasad (normy), a nie do technicznej oceny konkretnego egzemplarza przyrządu. Normalizacja może opisywać, jak powinno się postępować, ale nie zastępuje kalibracji konkretnego narzędzia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się dopuszczenie przyrządu do pomiarów, szukaj pojęcia związanego z porównaniem do wzorca i oceną błędu wskazań. To odróżnia kalibrację od regulacji (zmiana nastaw) i konserwacji (utrzymanie stanu).
